Na Mano Bhavalu (నా మనో భావాలు)

నా ప్రేమ వేదన!

2012-02-13T07:02:00.000-08:00

సవ్వడి చేసే హృదయమా..

స్పందన లేక సద్దుమనిగావా!

స్వర్గానికెగసిన ప్రణయమా..

శాశ్విత నరకమై మిగిలిపొయావా!

అణువణువు నీవై అనంతమైన నా ప్రేమా..

విరహవేదనతో రగిలిపోతున్నవా!

నిత్య వసంతమైన నా పరువమా..

చిరునవ్వులు చెరిగి చితివైపొయావా!

కోటి కాంతుల నా ఆనంద పరవశమా..

తియ్యని కలలు లేక ఒంటరివై పోయావా!

ఈ ప్రేమికుల రోజును గతములా మారిన నీ పరిచయాలతో,అనుభూతులతో,మధుర స్మృతులతో గడుపుతున్నా ప్రియా!

ఇదే నా ప్రేమ వేదన!

ప్రేమంటే మాయేనా..

2011-06-14T00:29:00.000-07:00

నీతో కలసి మాట్లాడుతూ,నీతో కలసి నవ్వుతూ,నీతో కలసి నడుస్తూ కాలం గడుపుతున్నపుడు ఓ మంచి స్నేహితురాలివి మాత్రమె అనుకొని బతుకుతూ వచ్చాను.కాని నువ్వు దూరమైన మరు క్షణం నుండి తెలిసింది నేను నాలోని నిన్ను ప్రేమించానని.నీ ఎడబాటు భరించరాని విలువైనది అని.

ఈ ప్రేమ చాల విచిత్రమైనది ఎందుకంటే కలసి ఉన్నపుడు కనబడదు కనుమరుగయ్యాక కన్నీటి కధనాన్ని నడిపిస్తుంది.

నువ్వు నాకు దూరమయ్యావని,నేను నీకు దూరమయ్యానని,నన్ను వదిలి వెల్లిపోయావని వెలుతూ వెలుతూ నా ప్రేమను కూడా మూటగట్టుకొని పోయావని నిను మరచిపోవడము తేలికని భ్రమ పడ్డాను.ఓసారి దేవతలా తిరిగి కనబడ్డాక తెలిసింది నా ప్రేమ చావలేదని అదే నిరంతరం జీవపు వెలుగై నను నడిపిస్తున్నదని.

ప్రేమ అంటె మాయ అంటారు ఇదేనెమో.

నా మొదటి కవిత..

2011-06-12T06:24:00.000-07:00

నేను రాసిన మొదటి కవిత 1997వ సం.లో ఓ భూలోక రంభను చూసి.ఇల్లు సర్దుతుంటే కనబడింది..

ఓ నీలాకశాన పయనించె నీలి మెఘమ రూపమా!..మెరుపులా వచ్చి నా హృదయాన మెరిసావు.ఆకర్షిత మేఘానివై నా హృదయాన నీ అమృత జల్లులు(స్వరములు) కురిపిస్తావని తులసీదాసు వలె ఎదురు చూసే నీ ప్రియుడు..

ఈ వాన పడే తరుణంలో ప్రకృతి చిందించే అపురూపములు,సెలయేల్లు,ఆకాశ సోభాయమానము అందరి కొరకు దైవమిచ్చిన వరము.అందులో నేనొక ఆస్వాదకుడను.కాని దైవము నా కొరకు ఇచ్చిన ఒకే ఒక ప్రకృతివి నీవు.దానికి నేనొక్కడనె ఆస్వాదకుడను.నా మనసు నీ ఒడిలో హాయి లాగాలని నీ హృదయం వెంట పరుగెడుతుంది.అందుకో ప్రియతమ!.

ప్రేమ..ప్రేమ..ప్రేమ..

2011-06-12T00:56:00.000-07:00

బొమ్మ చేతిన పట్టిన ఓ కుందనపు బొమ్మ..

నా గుమ్మం వైపు అడుగు పెట్టవే ఓ ముద్దు గుమ్మ..

ఓ ముచ్చటైన ముద్దు ఇవ్వవా పల బుగ్గల పసిడి రెమ్మ..

నీ నడక చూసి గుసగుసలాడే ఆ కొమ్మ కొమ్మ..

నీ ఓడిలో ప్రేమగా నను లాలించవే నా మరొ అమ్మ..

ఆ ఏడు అడుగులు వేస్తాను నీతోనే నా ప్రతీ జన్మ..

నా గుండె లోతుల్లో ఒదిగి ఉన్న ఓ వెన్నెలమ్మ..

నిను తలుస్తుంటె కారుస్తున్నవి నా కళ్ళు చెమ్మ..

ఇదేనేమో ప్రేమ..ప్రేమ..ప్రేమ..

మళ్ళీ రావా నా మైనా..

2011-06-12T00:14:00.000-07:00

నా వయ్యారి కొన చూపుల కొలనులో కమలమై వికసిస్తూ ఉన్నా..
తన చిరునవ్వుల చెలిమికై ప్రతిదినము ఉదయిస్తూ ఉన్నా..
కాలం కరిగిపోతున్న నిత్య యవ్వనున్నై తన నామమే జపిస్తూ ఉన్నా..
తన లేలేత సొగసులు చూసి మిణుగురునై మురిసిపోతున్న..
తన అడుగుల సడులను విని నెమలినై నర్తిస్తూ ఉన్నా..
తన తపనలో మునిగి తనే నా శ్వాసై తరిస్తూ ఉన్నా..
తన ఎదలో చోటుకై ఉత్సాహంతో ఉరకలెస్తూ ఉన్న..
తన రాకకై తొలి తొలకరి జల్లుల వర్షిస్తూ ఉన్నా..
తన చేయిపట్టి నడవాలని ప్రతిక్షణము జన్మిస్తూ ఉన్నా..

ప్రియా! ప్రేమించమని ప్రాకులాడుతున్నా..పలుకవే ఓ మారైన..
నేను ప్రేమ చేసిన గుండె గాయాన్నా?
నిను మరవలేకున్నా..మళ్ళీ రావా నా మైనా..

నిను మరచిపొయేదెలా?

2010-11-24T20:29:00.000-08:00

దేవతలా వచ్చింది జీవితానికి కొత్త ఆశలతో రంగులు అద్దడానికి,
స్నేహ హస్తాన్నిస్తూ అడుగులు వేసింది నా హృదయములోకి,
ఆకారాన్ని ఇచ్హింది నా కలలకి,అందులో విహరించడానికి,
కనిపించింది కనుమరుగయ్యి నా ప్రేమను కాలరాయడానికి,
కారణం అయ్యింది నాలోని ఓ కన్నీటి ప్రేమ కధకి
మిగిల్చింది ఆవేదనను నా మధికి,
తలవంచాను బలికావడానికి ఆ విధికి,విరహానికి
చేరుకొంది తన తీరానికి, కావడంలేదు తనను మరచిపోవడానికి..
కాలం ఒప్పుకోవడంలేదు దాసోహం అన్నా ఆ మృత్యువుకి..

ఇదేమి లీలరా నీది శంకరా!..

2010-11-21T18:45:00.000-08:00

గంగమ్మను నెత్తిన పెట్టుకోని తాండవమాడేవు,
ఇచ్చట తాగడానికి చుక్క నీరు లేకుండా చేసావు.
                                               ఇదేమి లీలరా నీది శంకరా!..

సురులను రక్షించుటకు గరళాన్ని కంఠంలో దాచి నీలకంఠుడవయ్యావు,
నీ బిడ్డలకు బాధలను మింగి పేదరికాన్ని గుండెల్లో జీర్ణించుకొనే శక్తినిచ్చావు.
                                               ఇదేమి లీలరా నీది శంకరా!..

ఈ భువిపై నువ్వున్న ప్రతిచోటా గౌరమ్మను,ఆమె సవతిని తోడుగా పెట్టుకొన్నావు,
మాకు మాత్రం నువ్వున్న ఇదే భువిపై కష్టాలను తోడుగా పెట్టావు.
                                              ఇదేమి లీలరా నీది శంకరా!..

నిత్యజ్ఞానివైన నీకు కార్తీకపౌర్ణమిన జ్యొతులను వెలిగించమ్మన్నావు,
కాని మమ్ము మాత్రం సత్యమేదో తెలుసుకోలేని అజ్ఞానంలో అలానే ఉంచావు.
                                               ఇదేమి లీలరా నీది శంకరా!..

నిత్య ధ్యానివై సర్వదేవతలచే ఆరాధనలు తీసుకొంటూ కైలాసములో ఆనందముతో వసించేవు,
ఈ కష్టాల కడలిపై మమ్ము త్రోసి ఆ ఒక వంతు భూమిని కూడా కన్నీటిమయము చేసావు,
                                               ఇదేమి లీలరా నీది శంకరా!..

నీకు రెండు కళ్ళుచాలవని మూడవ కన్నుని కూడా పెట్టుకొన్నావు,
పుట్టు గుడ్డివాళ్ళకు,ధన మధ కామ అహంకారులకు ఒక్క కన్ను కూడా లేకుండా చీకటిని ఇచ్చావు..
                                               ఇదేమి లీలరా నీది శంకరా!..

అవేకళ్ళను మూసి అదె చీకటిలో నిన్ను వెతికేవాల్లకి
పరమగతిని చూపి పరంజ్యోతివై పరమార్ధసిద్ధినిచ్చేవు...
                                               ఇదేమి లీలరా నీది శంకరా!..

నేను ఆమెను ప్రేమించాను-1

2010-11-18T17:23:00.000-08:00

అది ఓ దివ్యమైన రోజు,ఓ మధురమైన రోజు,ఓ ప్రత్యేకమైన రోజు,ఓ చిత్రమైన రోజు.అచ్చం గా నా రోజు.నా ప్రేమకు ఆది రోజు.ఎందుకంటే కంటి చూపుతో మనసును మీటేటి,చిత్రమైన నవ్వుతో హృదయాన్ని కట్టిపడేసేటి,సుగుణ లావణ్యంతో మధిని మొహన పరచేటి,పువ్వుల గుసగుసలల వలె మాటలు ఆ మాటల మంత్రములతో ముగ్దున్ని చేసెట్టి,కలలతో కాలాన్నిసైతం మరపించేట్టి,ఓ క్షణాన్ని అమృతమయం చేసి ఆ స్వర్గంలో నన్ను బంధించినట్టి,కమలపు శోభలతో ప్రకశించేట్టి ఓ సౌందర్య రాశిని,అనంతంవరకు నిలిచే ఆమె అందాన్ని,నా ఆనందానికి రూపమిచ్చినట్టి "ఆమెను"చూసాను.

తెలియని ఉల్లాసం ఎద నిండా అలుముకొంది.వెన్నెల కాంతులు మధి నిండా పులుముకొన్నాయి.గుండె చప్పుళ్ళ అలజడికి ఆశలకు అలికిడి రేగి కొత్త జీవితానికై నింగికి ఎగిసిపడ్డాయి.నాలోన నిదురొతున్న ప్రేమను తట్టి లేపాయి.నా హృదయ నిశీధిలోని చీకటి దారులను తన పాద స్పర్శలతో వెలుగుల మయం చేసాయి.నా ఊహల సామ్రాజ్యానికి చక్రవర్తిని అయ్యాను.తనను నా ప్రేమకు పట్టపు రాణి చేసి ఆ స్నెహలోకంలో మెమిద్దరమె బతికాము.నాలో ఓ ప్రేమాంకురం మొలిచెను.ప్రేమించనారంబించాను.

నేనూ ప్రేమించాను.నాలోని ఆమెను ప్రేమించాను.ఆమెను నన్నులా ప్రేమించాను.నాకై జన్మించిన ఆమెను ప్రేమించాను.ఈ జన్మకు ఆమెనే ప్రేమించాను.ఆమెకోసమె బ్రతికేలా ప్రేమించాను.నేను ఆమెలా మారిపొయేల ప్రేమించాను.ఆమె నాలొ సగబాగంలా ప్రేమించాను.నేను ఆమె ఒకటే అన్నట్టు ప్రేమించాను.నాకోసం ఆమెను ప్రేమించాను.నేనే ఆమె,ఆమే నేను అనేలా ప్రేమించాను.ప్రతిక్షణం ఆమెలో నన్ను,నాలో ఆమెను వెతికేలా ప్రేమించాను.కలల్లో,ఊహల్లో,నిదురలో,నడకలో,మాటలో,ఏకాంతంలో,తనువులోని అణువణువులో ఆమెను ప్రేమించాను.ప్రేమకై నేను చూపె ప్రేమను చూసి ఆ ప్రేమె ముచ్చటపడేలా ప్రేమించాను.ప్రేమ మయం ఈ జగత్తు అన్నట్టు ప్రేమించాను.
(ఇంకా ఉంది..)

రచన
-మీ చక్రధర్

మరుగేల ఓ ప్రియా!..

2010-11-17T17:11:00.000-08:00

నీ స్వరములు వరములై హృదయ తలుపులు తడుతూ ఉంటే,
నీ చూపులు భాణములై నా గుండెలను సంధిస్తూ ఉంటే,
నీ కలలు మలుపులై నా గమ్యంవైపు తప్పటడుగులు వేయనిస్తుంటే,
నీ నవ్వులు పువ్వులై నా మనసు వనంలో వికసిస్తూ ఎడబాటుతో ఏమారుస్తుంటే,
నీ రూపులు సుడిగాలులై నను చుడుతూ ఏకాంత లోకాలకు నెడుతూ ఉంటే,

నిన్ను మరవలేని స్థితి..ఏమి దిక్కుతోచని పరిస్థితి..
నీకై వేచిచూస్తూ అలసిపొయా..జీవితంవైపు అడుగులు వేయలేక సొలసిపొయా..

మరుగేల ప్రియా!..కరుణించగ రావా..నా బ్రతుకులో కలిసిపొవా..

తెర తొలగదా?నిజమవ్వదా?

2010-11-16T20:06:00.000-08:00

ఎప్పటిలాగె చీకటి వీధుల్లో ఒంటరిగ నడుస్తున్నాను.ఓ రోజు మాత్రం ఉన్నట్టుండి నా పక్కనుండి సుంగధముల సువాసనలు,పారిజాత పరిమళాలు,వీణా నాదాలు ,ఎదను హత్తుకొనేలా కళ్యాణి రాగం ఇవన్ని గుంపులా చేరి నా పక్కనే నర్తించ సాగాయి నేను అదేదొ కొత్తలోకంలో ఉన్నట్టు.విచిత్ర భావనలతో నా మధి పులకించింది..

అమాంతమున నా చేతి పై తెలియని స్పర్శ.ఆ స్పర్శకి తనువు పులకించింది.వయస్సు తుల్లిపడ సాగింది.హృదయం గాలిలొ తేలినట్టు అయ్యింది.మది ఆనందంతో పరవళ్ళు తొక్కుంతోంది. ఎద సడి అలుపులేకుండా చిందులేస్తోంది. చిత్రమైన చిరునవ్వు.జీవితం ఓ రంగుల హరివిల్లులా అనిపించింది.

గుండె లిప్త పాటు లయతప్పినట్టు కాగా చిన్నపాటి వణుకుతో నెమ్మదిగ తల పక్కకి తిప్పి చూశాను.ఓ అప్సరస పాలమీగడతో తెలుపుని పులుముకొన్న చక్కటి చీరను దరించి పెదవులపై నుండి జారనివ్వని చిన్న చిరు నవ్వుతో నా కల్లలోకి చూస్తు నా చెతి ముని వేల్లను తన చేతితో పట్టుకోని తన వెంట తీసుకెల్లింది సరిగమలు కూడా నృత్యం చేసె ఓ విచిత్రమైన కొత్త లోకానికి.తన వెంట నడక సాగిస్తుంటే తన కురులు నా మోమును అలా తాకి వెళుతుంటే రెండు స్వర్గలోకాల మద్యన ఓ మెత్తటి వారధి పై నడుస్తున్నట్టు అనిపించింది.పక్కనుండి వీచే పిల్ల తెమ్మెరలు, తన మేని పరిమళాలు,తన నుండి వెలువడే వెచ్చటి శ్వాస నన్ను నేను మరచేల మైకాన్ని ఇస్తున్నాయి.ఆ క్షణం రసరాగమయంలా అనిపించింది.

ఆ కొత్త బంగారు లోకం లో ఓ వెండి జాబిలి,ఆ జాబిలిలో ఓ బృందావనం.అందులో రాధామాధవుల ప్రణయ ప్రతిమ.ఎక్కడ చూసిన వెన్నెల వెలుగులు.పక్కనే పారుతున్న సెలయేటి గలగలలు,రంగు రంగుల పుష్పాలు,చిన్నగా చెవులను తాకే సుస్వరాలు ఇలా చాలా, మా ఇద్దరి కోసమె సృష్టించబడ్డ ఓ స్వర్గం లా వుంది.

తను నన్ను మల్లెల బాటపై నడిపిస్తూ ఆ రాధమాదవుల ముందరనె వున్న నందివర్ధనములతో పేర్చి వున్న ఓ పట్టు పరుపు పై కూర్చొబెట్టి తన వడిలో నా తలనుంచి నా నుదురును నిమురుతూ మనసుతో గుసగుసలాడుతూ "ఇప్పుడు చెప్పు ప్రియా! నీతో అ ఏడు అడుగులు వేయడానికి ఎవ్వరు లేరా?" అని..
మరి నువ్వు ఎక్కడి నుండి వచ్చావు,నిజము గా నా వెంటనే వుంటావా?నాతో కలిసి నడుస్తావా? అని నేను అడుగబోతున్నాను, ఇంతలో...

నా వీపుపై బాగా గట్టిగా రెండు దెబ్బలు పడ్డాయి.ఎవ్వరు అని కల్లు తెరచి చూస్తే బారెడు పొద్దెక్కినా మొద్దు నిద్ర,పగటి కలలు ఏంట్రా అని తిడుతు అమ్మ...లేచి చూస్తే ఇదంతా ఓ తియ్యని స్వప్నం..

ఎప్పటిలాగె ఈ జగం చీకటి పడింది అని.కాంతులను విరజిమ్మె రవి కిరణుడు కూడా మెల్లగ తప్పుకొని తన వంటిపై నలుపు ని పులుముకొని తన వెంట దాక్కొని వున్న రాత్రిని కోటి ఆశలతో కంటున్న మన వెన్నెల కలలకు వెలుగును నింపడానికి కాస్త కాలం కనుమరుగయ్యాడని ,మెల్లగా నా కంటి రెప్పలు వెనక చీకటి కనపడ సాగి నాకు తెలియకిండా నేను నిద్రలోకి జారిపొయాను అని,తోడులేని ఒంటరి జీవితపు శూన్యపు నీడల్లొ కాలం గడపాలని తెలిసి కూడా నిదురపోతున్నానని,ఈ శూన్యపు జాడల్లో కూడా కనపడని వెలుగు కోసం,ఓదార్చే వడికోసం ఓ చిన్నపాటి కన్నీటి హృదయంతో మది తచ్చాడుతూ వుంది అని తెలిసింది.ఇదంతా రాత్రి,నిద్ర ఆడిన వింత నాటకం అని గుర్తొచ్హి ఓ తియ్యని నవ్వు నవ్వుకోని నా స్వప్న సుందరికై అన్వేషణ సాగించనారంబించా తనకై పరుగులు సాగించా...

ఇది ఓ అమ్మ-స్వప్నం-అన్వేషణ కథ.

రచన
మీ చక్రధర్

ఆ సొగసు చూడ తరమా?..

2010-11-10T17:59:00.000-08:00

చీర కట్టే పడతి వెలుగుల జగతి..
చీర కట్టే ఇంతి సంస్కృతి ప్రగతి..

                                          చీర కట్టే యువతి వయ్యారముల కాంతి..
                                          చీర కట్టే చిన్నది తీపి స్వప్నముల నిధి
                                          చీర కట్టే బామ సింగారముల సీమ...
                                          చీర కట్టే లలన వెండి కుంకుమ బరిణే..
                                          చీర కట్టే మగువ పరువపు పొంగుల వెల్లువ..
                                          చీర కట్టే అమ్మాయి సరిగమల సన్నాయి..
                                          చీర కట్టే ఆమె రత్నముల ప్రతిమె..
                                          చీర కట్టే కాంత సంకురాత్రి ముగ్గంత..

చీర సొగసు పొగడ ఆ శంకరుని తరమా?

నటనో లేక దైవ ఘటనో..

2010-11-09T18:43:00.000-08:00

ఓ హృదయం కిటికి మాటున నిలబడి ఆకాశం వైపు ఆశగా ఎదురుచూస్తోంది ఎన్నటికైనా తిరిగి వస్తుంది తన నేస్తం అని..
లిప్త పాటున గుండె లయతప్పే తన సుమధుర దరహాసాం విని..
మనసు పొరల చాటున వున్న ఆశలకు రెక్కలొచ్చి ఆవిరై అనంతం వైపు పరుగులు తీసాయి..
మది చాటున ప్రేమాంకురం మొలకెత్తి మరువలేని ఓ ప్రేమకదనాన్ని నడిపించెను..
అలవాటున వేల సార్లు వెతికి చూసెను ఎదలోతున..
విది కాటున కలలన్ని సాగరంలోని తిరిగి రాని తరంగమల్లె మిగిలిపొయయి..
పొరపాటున బతికానని మరణం ప్రతి నిముషం వెక్కిరించే..
ఈ ప్రేమ బాటన సాగలేక,ఆగలేక,ఎటుతోచక కంటనీరు కారుస్తు మిగిలిపోయను ..
మరో మారున తిరిగి రాదని చేదు నిజాన్ని జీర్నించుకోలెక జీవోచ్చమయ్యెను ..
ఈ ఎడబాటున క్షణం ఓ యుగం గా తీపిలేని జీవితాని గడుప సాగెను..

ఇది ఆమె నటనో లేక దైవ ఘటనో తెలెయలేక రోదిస్తూ కాలాన్ని సాగదీసెను ..

ఎదురుచూస్తూ వుంటా..

2010-11-08T17:47:00.000-08:00

చల్లని చిరుగాలిలో పయనం చేస్తుంటే మది నిండా నీ కమనీయమైన రూపం..
కాని నువ్వు చెంత లేవని కళ్ళ నిండా కన్నీరు.
రెప్పపాటు కాలమైన కూడా నిను మరవనివ్వని నీ చిరునవ్వు..
పోని నిదురైన నిను దూరం చేస్తుంది అంటే అక్కడ కూడా నీవే కలవై పలకరింపు..
పోని నీకు దూరము గా సుదీర తీరాలు చేరుకొందాము అనుకొంటే నీ ఆలొచనల దరి దాటనీయవు..
ఈ ఎడబాటును ఎద చాటు నుండి నీ చిలిపి అల్లరి చిత్రమైన సైగలు మరింత విరహాన్ని రేపు తున్నాయి
ఈ నిశ్శబ్ద నిశీధిలో నీ మౌన వీచికలు న మూగ మనసును మరింత మీటుతున్నాయ్..
ప్రతి క్షణం నీ ధ్యాసతో,నీ ఊసులతొ.. నాలో నువ్వు, నాకై నువ్వు,నువ్వే నేనుగా బతికేస్తున్నా...

ఇంతటి బాధను కాలకూఠ విషంలా బరిస్తున్నా నీ మనసు కరగదా,నాపై జాలి రాదా...
నీవెప్పటికైన తిరిగి వస్తావని నీకై ఒంటరిగా ఎదురుచూస్తూ వుంటా..

మన ప్రేమకు సాక్షి ..

2010-11-07T18:09:00.000-08:00

అమ్మ సాక్షిగా నేను అనంతంలో కలిసిపొయే వరకు నిను ప్రేమిస్తూనే ఉంటా..
దేవుడి సాక్షిగా నా దేవత నీవేనని నిత్యము నిను పూజిస్తూనే ఉంటా..
గుండె సాక్షిగా ఆఖరి శ్వాస వరకు నిను నిత్యం తలుస్తూనే ఉంటా..
మనసు సాక్షిగా నీ మాటలకై మౌన మునిలా నిత్యం తపస్సు చేస్తూనే ఉంటా..
కనుల సాక్షిగా సృష్ఠి అంతం వరకు నీ కలలను కంటూనే ఉంటా..
జీవితం సాక్షిగా ప్రతి జన్మ నిను వెంటాడుతునే ఉంటా...

నా సాక్షిగా ..

ఒక్క అడుగు నా వెనుక వేశావంటే నా ప్రాణం నీకిస్తా,నా రక్తంతో మన ప్రేమ కావ్యాన్ని రచిస్తా,నా గుండెను చీల్చి నీకు ప్రేమను పంచుతా,నా శ్వాసతో నీకు రక్షణ కవచం కలిగిస్తా..నిరంతరం మన ప్రేమ గీతాన్నె ఆలపిస్తా..

ఓసారి నా చేయి అందుకోవా ప్రియా!..

వచ్చిందోయ్ వచ్చింది..

2010-11-03T19:52:00.000-07:00

వచ్చిందోయ్ వచ్చింది దీపావళి పండుగ వచ్చింది..
తెచ్చిందోయ్ తెచ్చింది అజ్ఞానాన్ని రూపుమాపే కాంతులని..
ఇచ్చిందోయ్ ఇచ్చింది మనుష్య జాతిలొని నరకాసురులని చంపే శక్తిని..

చెప్పిందోయ్ చెప్పింది ప్రతి ఒక్కరిలో ఓ సత్యభామ బయలుదేరాలని..

రక్షించిందోయ్ రక్షించింది ప్రజలందరిని చెడు బారినుండి..

చేసిందోయ్ చేసింది శ్రీకృష్ణుని అవతార కార్యాన్ని గుర్తుకి..

కలిపిందోయ్ కలిపింది అన్ని మతాలని ఒకే పండుగకి..

లేపిందోయ్ లేపింది అందరిలో నిద్రపోతున్న మంచితనాన్ని..

నింపిందోయ్ నింపింది అందరి ఇంట డబ్బుల మూటలని..
అనిందోయ్ అనింది ప్రజలంతా శాంతి సౌఖ్యాలతో కళకళలాడాలని..

నచ్చిందోయ్ నచ్చింది పిల్ల,పెద్దలకు పటాకులతో ఆటలన్ని..

"మీ అందరికి దీపావళి శుభాకాంక్షలు..."

-మీ ఛక్రధర్
"సర్వేజనా సుఖినోభవంతు!.."

నీకై తడిసిన కంటితో..

2010-11-03T09:12:00.000-07:00

కళ్ళ ముందు కలవై తిరుగుతున్న కలుసుకోలేకున్నా..

తిరిగిరావన్న నిజం నాతో వున్నా గమ్యం మార్చుకోలెకున్నా..

మాయచేసి మోసగించినా నిన్ను మరచిపొలేకున్నా..

ప్రేమ మిగిల్చిన చేదు చరిత్రను కన్నీటి కావ్యంలా రచిస్తునా..

నీ ఎడబాటుతో మోడుబారిన మనిషల్లే బతికేస్తున్నా..

గుండెను గాయం చేసినా నవ్వుకొంటూ ఆనందంగా బరిస్తున్నా..

నీ నవ్వు,మాట,నీ రాక మాయ అని తెలిసి సహించలెకున్నా..

కనుమరుగయ్యావని తెలిసి కన్నీరు కారుస్తూన్నా..

నువ్వు కాదన్నా నీ రాకకొసం గుమ్మం వైపు ఎదురుచూస్తున్నా..

వెంటరాని మరణం వెంట పరుగులు తీస్తున్న..

తెలిసి ఇన్ని తప్పులు చేస్తున్నా అడగవేం ఒక్కసారైన..

నీవెవరివో?

2010-11-02T18:40:00.000-07:00

                                      తీపి జ్ఞాపకాల చిరస్మరణీయతవో,
                                      ఎద మరుగున దాగున్న మౌనానివో,
                                      కవి భావనలకు కల్పనవో,
                                      హ్రుదయ తలుపులు తట్టే ఆకాశవాణివో,
                                      చిలిపి చిత్రాలు చేసె చైత్రానివో,
                                      గుండె గోపురానికి ప్రేమ గంటవో,
                                      అలై పోంగే సాగరానివో,
                                      మమతల మల్లికల సుమమాల అల్లికవో,
                                      నడిసంద్రంపై నడిచే నావవో,
                                      దివిసీమలో వెలిగే శ్రావణ జ్యొతివో,
                                      వెండి వెన్నెలలోని పాలరేకువో,
                                      చీకటి మోసుకొస్తున్న మంచు తెరవో
                                      రవి కిరణుడిలోని బంగారు తీగవో,

                                    తొలి సంధ్యవో,కరి మబ్బువో,సిరిజోతవో,విరిబోణివో..
                                             ఎవరివో?ఇంతకు నీవెవరివో?

నేనెవరు?

2010-11-02T18:39:00.000-07:00

నా గమ్యాన నేను నడిచి వెళుతుంటే నడిచొచ్చే దేవతలా కనిపించావ్..
నీ చూపుల వశీకరణంతో నీ వెంటే తీసుకెళ్ళిపోయావ్..
నాలో నువ్వు చేరిపొయావ్,నేనె నీవు గా మారిపోయావ్..
నీ ఆలోచనలతో నా అన్న వాళ్ళు లేకుండా చేశావ్..
ఏ దారి లేని ఎడారిలో నన్ను నిర్దాక్షిణ్యం గా ఇలా పడేసి వెళ్ళిపోయావ్...
నా చుట్టూ శూన్యపు చీకట్లు,నీ ఆలొచనల సుడిగాలులు..కీకారణ్యం లా ఒంటరితనం, గుండే పగిలి వచ్చే కన్నీరు..నిర్జీవమైన దేహం,నిరాశతో మొద్దుపడిన జీవితం..చేప్పలేని బాధ,తట్టుకోలేని వ్యధ
దగ్గరకు తీయని మరణం..ఇది నా దీన స్థితి.
ఎందుకు నాకీ శాపం?

ఇప్పుడు నేనెవరు?నాలో ఎవరు?నాకు ఎవరు?

నీకై పోరాటం..

2010-11-01T21:01:00.000-07:00

హ్రుదయ కుహరాలు తెరచి ఆశల తోరణాలు కడతావా చెప్పు పరుగెత్తుకొచ్చి ప్రాణం ఇస్తా..

ప్రేమ దీపమై ప్రాణానికి వెలుగును ఇస్తావా చెప్పు చిమ్మ చీకటిని చీల్చుకొని నడక సాగిస్తా..

చిన్ని నవ్వుతో మనసు పొరలపై నర్తిస్తావా చెప్పు చిరంజీవిగ బతికేస్తా..

ఓరచూపుతో కరుణిస్తావ చెప్పు లావాలా పెల్లుబికి ప్రపంచంతో పొరాడుతా..

వెన్నెల రాత్రి కన్న వన్నెల కలలను నిజం చేస్తవా చెప్పు జీవితాన్ని అంకితమిస్తా..

మాటల మంత్రంతో ముగ్దున్ని చేస్తావా చెప్పు మరుక్షణమే మరణాన్నైన జయిస్తా..

నీ తోడు కావాలి..

2010-11-01T20:53:00.000-07:00

శూన్యపు పొరలు చుట్టేసినపుడు జాబిలి వెలుగులు పంచే ఓ తోడు కావలి..

మౌన వీదుల్లో తిరుగులాడేటప్పుడు ఆనందాన్ని ఇచ్చేటందుకు ఓ స్నేహం కావాలి..

సమస్యల సుడిగుండంలో కొట్టుమిట్టాడుతుంతే వెనుక నిలబడి నేనున్నా అని బరొసా ఇచ్చే నేస్తం కావాలి..

జీవిత ఒడిదుదుకులతో అలసిపొయినప్పుడు గతంలో గడిచిన ఓ మధుర స్వప్నం కావాలి..

వృద్దాప్యపు చాయలతో ఒంటరివై నిలచినపుడు నీడలా వచ్చే ఒక జ్ఞాపకం కావాలి..

తుర్రుమనే జీవితం..

2010-10-28T18:37:00.000-07:00

మానవుని జీవిత చక్రం జననం నుండి మరణం దాక...

చిరుచిరు నవ్వుల జననం,కలకల లాడే తరుణం..
గలగల లాడే బాల్యం,తికమక పెట్టే పుస్తక పఠనం..
త్వరత్వర గా వచ్చే యవ్వనం,జిగజిగ లాడే స్వప్నం..
మిసమిస చూపుల అమ్మాయిలు,గుసగుస లాడే మనసులు..
నకనక లాడే పొట్ట కోసం,చకచక పరుగుల ఉద్యోగం ..
గజిబిజి బతుకుల గమ్యం,రాజి రాజి ల పోరాటం..
రకరకాల మనుష్యులు, కలకలాలు రేపె ప్రేమలు..
తళతళలాడే వివాహ సంకెళ్ళు,పెరపెర లాడే రాయబారాలు..
మిలమిల లాడే దూరపుకొండల సంసారం,కోరికోరి సమస్యల వలయం..
టకటక నడిచే కాలమానం,బిరబిర మీదకొచ్చే బాల్య వృద్ధాప్యం..
పకపక నవ్వే మృత్యు విలాసం,గోరి గోరి తీస్కెల్లే మరణం..

ఇదే జల జల రాలే జీవితం.. చరచర చినిగే కాగితం..
ఇదే యుగయుగాల ఆరాటం..జగజగాల కధనం..తరతరాల పయనం..

నా నవ్వుల మహారాణి!..

2010-10-27T18:25:00.000-07:00

ఆమె నవ్వులు..
                              నా ప్రేమకు నడక నేర్పె నవతరంగాలు...
                            పరిమళాలు వెదజల్లే గులాభి పువ్వులు...
                            వేయి వసంతాల కొయిల రాగాలు...
                            ఊపిరాడనివ్వని జడివానలు...
                            మంచు పూల గిలిగింతలు...
                            ముగ్దమనోహర సుమబాలలు..
                            సరిగమల గుసగుసలు...
                          సంధించిన భాణాలు...
                            ఎద లొతుల్లొ భుపాల రాగాలు..
                            కనుల ముందు తిరిగే కలల సుడిగాలులు..
                              ప్రాణాన్ని తట్టి లేపె సిరిమువ్వలు..
                                హ్రుదయాంతరాలకు ఆశా జ్యొతులు...
                                మదికి మోహనాల ఆవరణలు..

నా బ్రతుకునకె నూతన ఆవిష్కరణలు..
                                నా ఈ కవితా ప్రపంచానికి ప్రేరణలు..
                                నా ఈ కొత్త జీవితానికి ప్రారంబాలు,ప్రాంగణాలు..

నువ్వు నువ్వు నువ్వే!..

2010-10-26T18:36:00.000-07:00

                        కరుణించే కంఠస్వరం నీవైతే
                                                  గర్వించే గుండే నేనవుతా...
                        వర్షించే మేఘము నీవైతే
                                                  సప్తవర్ణాల హరివిల్లు నేనవుతా..
                        వెసే ప్రతి అడుగు నీవైతే
                                                  పులకించే ప్రతి స్పందన నేనవుతా..
                        మెరిసే తారక నీవైతే
                                                  పరచే ఆకాశం నేనవుతా..
                        ఎద చిత్రించే కలల కుంచె నీవైతే
                                                  మది ఫలకంపై ఆశల రంగునవుతా..
                        ఏ కాంతిలేని ఏకాంతంలోకి పడవేస్తే
                                                  నీకు వెలుగునిచ్చే మినుగురు నవుతా..
                        వరములిచ్చే ప్రేమ దేవతవి నీవైతే
                                                  ఆరాదించే అర్చకుడిని నేనవుతా..
                        హృదయ వేదికపై నర్తించే మయూరం నీవైతే
                                                  నీ చిన్ని శిఖి పింఛము నేనవుతా..
                        నీ అంతరంగంలో ఆగ్రహం ఎగిసితే
                                                  చల్లార్చే హిమ సైకతాన్నవుతా..
                        మాటలేని మౌనమయ్యావంటే
                                                  నిన్ను మురిపించి మరపించే మొహన రాగమవుతా..

            నీవు అనుగ్రహిస్తే నీ జతనవుతా,కలనవుతా,నిన్ను కాపాడే ముత్యపు చిప్పనవుతా,ఓ మరచిపోని కథనవుతా...

ఎందుకంటే నాలో నువ్వు..నాకై నువ్వు..నేనె నువ్వు...

రంగుల హరివిల్లు ఈ జీవితం..

2010-10-25T19:01:00.000-07:00

నేనున్నానని ముందుకు నడిపించే తోడుంటే అన్ని ముళ్ళదారులు కూడా రహదారులే..

నమ్మకం నిజమైనపుడు నిశ్శబ్దం లో కూడా మొహన రాగం వినిపిస్తుంది..అదె నమ్మకానికి చిల్లు పడ్డపుడు నీ వెంట నడిచే నీడ కూడా ఎవరు నీవు అని వెక్కిరిస్తుంది..

మన యవ్వనం ఊరించే ఊహల ఉయ్యాల!.డోలలూగే మనసు పరుగులు తీసె హరిణమే..కదా..ఇది గాలిపటం లాంటిది..ఏప్పుడు ఏగరాలో నిలబడాలో తెలుసుకొంటే బ్రతుకికి సరి అయిన లయ,శృతి.

నే కన్న తీపి కలల్ని,నా గుండె బారల్ని ఓ హంసలేఖ రాసి పంపుతున్న..ఆదరించి అభిమానిస్తావో ఆగ్రహించి చీత్కరిస్తావో..ఏదైన సరే నీ నీ నోటిమాట నన్ను చేరనీ ప్రియా...

కన్న కలలు నడుస్తున్న జీవితం ఒకటైతే ప్రతి రోజు ఒక ఆనందాల నందన హరివిల్లు...
నిజమైనది ఏదురైనది వేర్వేరు ఇతే ప్రతి క్షణం,ప్రతి రాగం విషాద గీతం..

ప్రేమించే నీవు తోడుంటే శూన్యం చుట్టేసిన భయం లేదు,దిగులు లేదు ఆందోళన అసలె లేదు..అలసట ఎరుగక నీ చూపులతో,కలలతో తియ్యగా బతికేస్తా..

నీవు పక్కనవుంటే ప్రపంచం చివరి అంచుల వరకు నడవగలనని నమ్మకం..నీవు మరుగైన మరుక్షణం నేనెవరో నాకే అగమ్యగోచరం...

మంచు పొరలను చీలుస్తూ తొలిసంధ్యా వెలిగినట్టు..నీ ఆలోచనలలో వణుకు లేనంత వరకు కాలమానం గిర్రున తిరిగినా ప్రతిరోజు నిత్య యవ్వనమే ఆ కాలానికి...ఆరిపోని సంకల్పం వున్నంతవరకు ప్రతి అడుగునా విజయతోరాణాలే..

కితకితలు-2

2010-10-24T22:23:00.000-07:00

బరక్ ఒబామ అదిరిపడేది ఎప్పుడు?
ఇంగ్లీష్ చాన్నల్స్ లో కూడా మన తెలుగు సీరియల్స్ వచ్చినప్పుడు.

షాప్ ఓనర్ అదిరిపడేది ఎప్పుడు?
వెయ్యి రూపాయలకు ఏమి తీసుకొన్న ఓ చీర ఫ్రీ అంటే,వెయ్యి కి చిల్లర తీసుకొని చీర ఫ్రీ అడిగినప్పుడు.

రమేష్:స్వామి నా పరిస్తితి ఏమి బాగోలెదు.నా జాతకం చూసి చెప్పండి.
జ్యోతిష్కుడు:నీకు శని నీచం నాయనా.సంతాన బాగ్యం లేదు.
రమేష్:అదెలా స్వామి!నాకు ఇద్దరు పిల్లలు.
జ్యోతిష్కుడు:పిచ్చివాడా నీకు లేకుంటే ఏం.నీ బార్య కు వుంది గా.

రమేష్:నువ్వు మీ ఆవిడా,మీ అమ్మ గొడవ పడితే ఏంచెస్తావ్ రా?
సురేష్:నేను చాలా తెలివైన వాడిని మంచం కింద దాక్కొంట.

రమేష్:లతా నువ్వు లేని నా జీవితం సూన్యం.చచ్చిపొతా..
లత:అబ్బా ఎక్కడో టచ్ చేసావ్ రా.
రమేష్:అలా టచ్ చేసే అలవాటు మా వంశంలోనె లేదు.
లత:అయితే ఇక నువ్వెందుకు ఆ సురేష్,రాజేష్ చాల్లె.వాల్లతోనె కంటిన్యు అవుతా లవ్లో.

రమేష్:మామా నీ లవ్వర్ సూపర్ గా వుంది రా చీరలో ఈ రోజు..
సురేష్:అబ్బా అది తన ప్రతి మ్యారేజె డే కి ఇలాగే వుంటుంది లేరా.

లత:ఏమండి.రేపు మా నాన్న గారి తద్దినం.రండి వెళ్తాం.
రమేష్:పెళ్ళైన మొదటిరోజు నుండి నీతో తద్దినమే గా మల్లీ దానికెందుకు.(అన్నాడు గొనుగుతూ).

లత:ఏమండి.ఈ అన్నం తీస్కెల్లి పైన కాకి కి పెట్టిరండి.
రమేష్:మల్లీ కాకి కి ఎందుకే దండగ.ఇంట్లొ మీ నాన్న ఉన్నాడు గా పెట్టేసె.
లత:ఓహ్ అలాగా.ఆ భాగం ఎప్పుడో మీ అమ్మగారు తినేశారు గా.

రమేష్:నా బార్య మా అత్తగారింటికి వెళ్ళి నెల రోజులు అయ్యింది.కష్టం గా వుంది(అన్నాడు విరహం తో.)
సురేష్:నా బార్య వెళ్ళి 2 నెలలు అయ్యింది.నువ్వు కూడా మా ఇంటికి వచ్చె మా పక్కింటి ఆవిడది చాల పెద్ద మనసు.

రమేష్:స్వామి!నన్ను 7 ఏళ్ళుగా శని పీడుస్తుంది ఏం చేయను?(అన్నాడు బాధతో)
జ్యోతిష్కుడు:నన్ను నా బార్య 25 ఏళ్ళుగా పీడిస్తుంది.నేను ఎవరితో అయిన చెప్పుకొన్నానా.బార్య గ్రహం కంటే బలమైంది నాయనా జాగ్రత్త.

లత:నిన్న పనిమనిషిని వాటేసుకొన్నరంట.
రమేష్:నువ్వనుకోని పొరపాటున చేశా నే.
లత:నిజం చెప్పండి.అది అందంగా వుందని అలా చేసారు కదూ.
రమెష్:అబ్బ మన పెళ్ళి అయిన ఇన్ని రోజులకు నిజం ఒప్పుకొన్నావే.

లత:నిన్న పనిమనిషిని వాటేసుకొన్నరంట.
రమేష్:అవును.నీకెలా తెలుసు.
లత:నిన్న అది రాలేదు.మీరు వాటేసుకొన్నది మా అమ్మను.

సురేష్,వెర్రి వెంగళప్ప బట్టల షాప్ కి వెళ్ళారు.
సురేష్:హీరోయిన్స్ వేసే డ్రెస్సులు చాలా బాగుంటయి.ఇశ్వర్యా వేసిన జీరొ సైజ్ అయితే సూపర్.
వెర్రి వెంగళప్ప:అయితే నాకు 5 జీరొ సైజ్ ప్యాక్ చేయమని చెప్పు.
సురేష్:ఎందుకు రా సన్నాసి.
వెర్రి వెంగళప్ప:మా బామ్మతో కలిపి మా ఫ్యామిలి లో 5 మంది వుంటారు.

రమేష్:ఏమేవ్!నువ్వు ఎవరి పోలిక?
లత: ఏమోనండి తెలియదు అమ్మను అడగాలి.సుబ్బారావా ?అప్పరావా? ఎవరబ్బా?
రమేష్:చి.. చి.. అదేంటే.
లత:వాళ్ళు మా మేనమామలు లెండి.మీరు మీ వెధవ అనుమానాలునూ..

భర్త:మన కిట్టుగాడు అంతా నా పోలికే.నీదేం కాదు.తెలుసా.
బార్య:అవును అవును మీ పోలికే.(పిచ్చాడు పక్కింటి సుబ్బరావ్ పోలికని చెప్తే గుండె ఆగి చస్తాడు అనుకొంది మనసులో)

రమేష్ వాల్ల పనిమనిషి రమేష్ ని కౌగిలించుకొంటు దొరికిపొయింది.
పనిమనిషి:అమ్మ గారు క్షమించండి.
లత:పిచ్చి దాన అలాగ దొరికిపొతారా ఎవరయినా.మా ఆయన ఫ్రెండ్ సురేష్ తో ఎప్పుడైన ఇలా దొరికిపొయాన నేను..

లతా,తన 5 ఏళ్ళ కొడుకు డాక్టర్ దగ్గరికి వెళ్ళారు.
లతా:పెళ్ళైన రోజు నుండి చూస్తున్న మా అయనను.రోజంత నిద్రపొతూనే వుంటాడు.ఈ జబ్బు ఎలా పొయేది డాక్టర్ గారు.
డాక్టర్:అవునా మరి మీకు కొడుకెలా??
లత:భలెవారే దానికి మా ఆయనే మెల్కొని వుండాలా ఏంటి?

ఆహా!నా చెలి..

2010-10-21T22:05:00.000-07:00

         ప్రియా!నీవు నేను ఏకమై ఏకాంతంలో వన్నెల వెన్నెల నీడలో,జాబిలి తొంగి చుస్తూ ఉంటే,నందవన కుసుమాల పరిమళములలో నీ అపురూపమైన రూపాన్ని చూస్తూ వుండిపొతే,
        ఆహా!అద్భుతం..

       నీ ఒడిలో తలవాల్చి కలువ కళ్ళను చూస్తూ వుంటే నీ మదుర అదర పూరేకులతొ నా చెవిలో గుసగుసలు చెబుతుంతే అవి చిన్న చిన్న అలలై నా ఎద తీరాన్ని తాకుతుంటే,
         ఆహా!అతిశయం..

        నీతో కలసి ఉయ్యాలలూగుతుంటే చల్లని పిల్లగాలి తాకిడికి ఎగిరిపడే నీ కురుల సిరులు నా మోముని అలా తాకుతూ వెళ్తూ ఉంటే,
         ఆహా!అమోఘం..

         నీవు మెల్లగా కొయిలవై కూనిరాగాలు తీస్తుంటే అవి నీ పెదవుల అంచుల నుండి జాలువారి మోహనమై నన్ను సమ్మోహన పరుస్తుంటే ఆ తాకిడికి నేను ఈ కొత్తలోకంలో మత్తెక్కి గమ్మత్తుగా కునుకు తీస్తుంటే,
          ఆహా!అనిర్వచనీయం..

         సొట్టపడ్డ నీ చెక్కిళ్ళు,గులాబి పూవ్వై ఎరుపెక్కి గుబాలించే నీ బుగ్గలను కరములతొ స్పర్సిస్తూ వుంటే,
          ఆహ!ఆనందహేళనం..

         నీ పట్టు వొంటిపై పరికిని తకదిమి చేస్తు జారి నాపై పడుతుంతే సిగ్గుతో నువ్వు నీ అందాలను దాచుటకు తర్జన భర్జన పడుతుంటే,
          ఆహ!ఆ అనుభవం..

     ఈ సుమధుర తరుణంలో కాలం ఇలాగే ఆగిపోయి ఈ సుఖక్షణాలు,ఈ తీపి జ్ఞాపకాలు,అనుభూతులు ఇలాగె నిలిచి పొయ్ ఇలగె కన్నుమూస్తే,
           ఆహా!అజరామరం..

నిన్నే తలిచా-నీవై తడిశా!..

2010-10-20T20:44:00.000-07:00

నీకై అన్వేషిస్తూ పరుగులు తీస్తుంటే పువ్వులు పక్కున నవ్వె
ఈ ప్రేమాన్వేషికై జన్మించిన మరో పువ్వుకోసం పరితపిస్తున్నాడని..

నిన్నే అనుసరిస్తూ బువిపై అడుగులు వేస్తుంటే అది కోటి దీపపు కాంతులను చిమ్మె
ఈ ప్రేమబానుడు నీ హ్రుదయ తెరలపై పాదముద్రలు వెస్తున్నడని..

నిన్నే కలవరిస్తూ కన్నీరు కారుస్తూ ఉంటే పాలసంద్రం పరవళ్ళు తొక్కె
ఈ ప్రేమ తపస్వి నీకై కంటున్న కలలు అలలై ఉవ్వెత్తున పొంగుతున్నాయని..

నిన్నే తలుస్తు కరిగిపోతుంటే హిమము తరిగి సలయేరై పారే
ఈ ప్రేమాభిమాని నిన్ను చేరె తరుణం త్వరపడినదని..

నీవే సర్వమై చలించి పోతుంటే ఆ చంద్రుడు చరితై చిత్రముగా చూసే
నా వన్నె చిన్నెల వయ్యరి కంటి వెలుగులు వెన్నల కన్నా చల్లనివై నన్ను కరుణించునని..

నీకై ప్రతిక్షనం మరణిస్తూ,పుడుతూ వుంటే ఆ అగ్నికి శక్తి చమ్మగిల్లె
ఈ ప్రేమనిరీక్షకుడిని దహించే విరహం మరొ బలమైన మంట అని..

నిన్నే స్మరిస్తూ ఎద సడులను గమనిస్తూ ఉంటే వీణ నాదాలు విస్తుపోయె..
నీకై స్వరించే నా విరహ గాన గీతికల స్వరాలు నీ ఆవరణలు అయ్యాయని..

నీకై తపిస్తూ ప్రేమ పరుస్తు ఉంటే ఆ శిల్పాలు తిరిగి శిలలు గా మారే..
ఆ శిలలపై ఏ శిల్పి నీలాంటి పాలరాతి బొమ్మని మలచలేదని..

అబ్బి గాడి ప్రేమ గోల:

2010-10-20T01:05:00.000-07:00

వీడే మన అబ్బిగాడు:

వీడి పేరు జాన్ కీట్స్,
పిల్లను చూసి వెలిగాయి కళ్ళల్లో లైట్స్,
గుండెల్లో పేలాయి డైనమైట్స్,
ఎగిరై గాలిలో ఆశల కైట్స్,
తిన్నాడు కాఫి బైట్స్,
వేశాడు బ్రాండెడ్ టైట్స్,
ఎక్కాడు తనకోసం కనెక్టెడ్ ఫ్లైట్స్,
చేరాడు ప్రేమలో హైట్స్,
పాడాడు పిల్లతో డ్యూయెట్స్,
వచ్చాయి అమ్మాయి నాన్నకు వీడిపై డౌట్స్,
జరిగాయ్ పెద్ద పెద్ద ఫైట్స్,
తిసేశాడు మనవాడి జాయింట్స్,
బెడ్ పై ఎక్కించారు వీడి క్లాస్మేట్స్,
తొలిగాయి అజ్ణాన గేట్స్.
చదవడం స్టార్ట్ చేశాడు హ్యుమన్ రైట్స్.

అబ్బిగాడి ప్రేయసి పద్మావతి:

పద్దు పద్దు పద్దు..
నువ్వు పెద్ద మొద్దు..
కాని మీ అమ్మకు ముద్దు..
ఊరికి వద్దువు గాని బట్టలు సద్దు..
మా ఇంటికి మత్రం రావద్దు..
ఎందుకంటే నీ పిచ్చికి లేదు హద్దు..
నువ్వు మరీ బొద్దు..
పద్దు గుద్దావంటే ఓ గుద్దు..
వుండదు నాకు మరో పొద్దు..

అబ్బిగాడే పోకిరి విధ్యార్థి:

నేను పెద్ద బోక్,
నాకు కొంచం క్రాక్,
బాగ ఎక్కువ సోక్,
ప్యాంట్,షర్ట్ వేసి చేస్తా టక్,
తింటాను మైసూర్ పాక్,
కిలోల కిలోల మాంసం చీక్,
కావాలి అమ్మయిల లుక్,
వేస్తాను కుళ్ళు జోక్,

నాన్నా వీడిని ఓ పీకు పీక్,
లేకుంటే లైఫె అంతా జింతాక్ జింతాక్ జింతాక్ జింతాక్..

నీ స్నేహం..

2010-10-19T01:47:00.000-07:00

కష్టాలలో కంట నీరు తుడిచే కలిమి స్నేహం..

గుండె గాయాన్ని మాయం చేసే మంత్రం స్నేహం..

ఆపదలో ఆదుకొనే ఆపన్న హస్తం స్నేహం..

తలపై యదనుంచి ఊరడించే ఓదార్పు స్నేహం..

ఏ బంధం లేకుండా ఏర్పడిన అనుబంధం స్నేహం..

ఒడిదుడుకుల ఒంటరి జీవితానికి అండ స్నేహం..

తోడై,నీడై వెంట నడిచి వచ్చె బాస,బాసట స్నేహం..

తుంటరి అల్లర్లకు,కొంటె పనులకు తోడు స్నేహం..

తల్లడిల్లె హ్రుదయ వేదన తీర్చే తపన స్నేహం..

యదసొదలను తీర్చె యంత్రం స్నేహం..

బాదలు తీర్చి బతుకుకు బరోసా ఇచ్చేది స్నేహం..

జీవిత ప్రయానం లో సేద తీర్చే సహబాటసారి స్నేహం..

జీవిత నందనవనంలో కుసుమాల పరిమళం స్నేహం..

ఆనంద రాగాల రంగుల హరివిల్లు స్నేహం..

వర్షించే హ్రుదయం,కరుణించే తరుణం స్నేహం..

ధరిత్రిపై వెలకట్టలేని ధనం స్నేహం..

రెండు చేతుల కలయికతో చేసె చప్పట్ల చప్పుడు స్నేహం..

ప్రాణం అనే కలంలో ఊపిరి అనె ఇంకు పోసి రాసిన ఈ సువర్ణ పదాలన్ని నా ప్రాణ మిత్రులకు అంకితం..

ఏకమైన మనసులు

2010-10-17T23:12:00.000-07:00

ఏకమైన మనసుల ఏకాంతంలో ఏడారి అయినా వెన్నెల పూబాటలే..
మమతల మల్లికల అల్లికలలో నిశ్శబ్ద నీడలు కూడా మౌనరాగాల మాలికలే..

నీ ఊహల జాడలు, నీడల తోడులు లేనపుడు కంటికి కఠిన శూన్యం..
నీ మాటల గుసగుసలు,అడుగుల సడులు వినగనె బతుకు నిత్య నెమలి నృత్యం..

నీవు అడుగు వేసిన ప్రతి అణువు అరుణ భాసురం,కిరణ కింకరం..
నీ జాడలేని జీవితాన విరహ వీచికలు,మ్రుత్యుఘోషలు..

నీ జతన జీవితానికి పున్నమి వెలుగులు,బంగారు పానుపులు..
నీవు మరుగైన మరుక్షణం చిమ్మ చీకట్లు, గుండెకు గులాబి ముల్లులు..

నీ వన్నెల సోయగాల వడగాలులు తాకిన మేనికి వెన్నెల వెలుగుల మల్లెల పందిరి..
నీ కలలు లేని నిద్రలు,తోడులేని రేయిలతో వంటిపై ముళ్ళ కిరీటాలు..

నీకై నిరీక్షణ..

2010-10-13T23:28:00.000-07:00

                                      కాలమానం కోడెనాగై కాటేస్తూ ఉంటే,
                                      గతించిన కాలం గుణపాలై గ్రుచ్చుతు ఉంటే,
                                      ఒడిదుడుకుల వర్తమానం ఓడిస్తూ ఉంటే,
                                      బలమైన విధి బలిచేస్తాను అని భవిష్యత్తుని భయపెడుతుంటే,
                                     బరువైన బ్రతుకుతో,

                        అడుగులో అడుగు వేసి వెంట నడిచే తోడు కోసం, తల వాల్చేటందుకు ఎద కోసం, ఓదార్చేటందుకు ఒడికొసం ఓంటరినై రెప్ప వాల్చకుండా మూసి ఉన్న తలుపులకేసి నీ తలపులతో ఎదురుచూస్తున్న ప్రియా!..

విరించినై విరచించితిని

2010-10-12T06:36:00.000-07:00

ఊహలతో ఊరించి..ఊసులతో మురిపించి..నవ్వులతో మరిపించి..మనసుతో స్ప్రుశించి..నాచే ప్రేమ కావ్యాలను రచించి..కళ్ళతో పిలిపించి..మౌనాన్ని కరిగించి..ప్రాణాన్ని పలికించి..కౌగిలితో బందించి..సుఖాలలో నన్ను ఉంచి..మంచిని మించి ప్రేమను పంచి..నాకై చలించి..నన్నె బరించి..నా మనసును గాంచి..అమ్మను తలపించి..ప్రేమకై విలపించి..గుండెల్లో ప్రేమై జ్వలించి..కాస్తున్న విరహాని దహించి..నాకై తపించి..నన్నె జపించి..పరవశించి..ఆనందంలో రమించి..నాతో జతించి..అందరిని వారించి..నన్నె వరించి..ఎల్లలు దాటించి..నా ప్రేమను గెలిపించి..నాకై ఈ బువిలొ జన్మించి..నా ఈ జన్మను తరింప చేసిన నా ప్రేయసికి ఆగమాల మాలలతో సుగమాల స్వాగతాలు..

కన్నె కలువ కాంత!..

2010-10-07T19:20:00.000-07:00

తేనె మదువులోని తియ్యదనం తాను..అనురాగంలో మాధుర్యం తాను..

గుండె గూటిలో గోరింక తాను..చిలక పలుకుల చెంచిత తాను..

తాంబూలం ఇచ్చె ఎర్రదనం తాను..ప్రకృతిలోని పచ్చదనం తాను..

మరపించే మైత్రి తాను..మురిపించే ముచ్చట తాను..

ప్రేమ ఇచ్చే మెత్తని మత్తు తాను..గుండె గుబులు చేసె గమ్మత్తు తాను..

సూర్య కాంతి పడ్డ కలువ తాను..సత్యభామ శమంతకమని తాను..

అందం చసె అల్లరి తాన్ను..బంధం వేసే బాట తాను..

గంధంలో సుగంధం తాను..గానంలో గాంభీర్యం తాను..

తాతయ్య నోట చక్కటి కథ తాను..కవి చేత కలం తాను..

ప్రేమదేశపు యువరాణి తాను..రాజదర్భారులోని వజ్రాల నిధి తాను..

నవనీత చోరుని నెమలి పింఛం తాను..నటరాజు పాదపద్మం తాను..

---ఆవిడే ఈ కన్నె కలువ కాంత!..

చింటు- పింటుల ప్రేమ కథ

2010-10-05T23:41:00.000-07:00

మొదట ఉన్నది అమ్మాయి చింటు.పక్కన ఉండేది దాని ఫ్రెండ్ పింటు.ఇద్దరు పక్క పక్క ఇళ్ళలోనె ఉంటారు.కలిసి ఆడుకొంటూ.కలిసి స్కూల్ కి పోయెవారు.

ఇద్దరి మద్య స్నేహం బాగా పెరిగింది.కాని మన పింటు గాడు మాత్రం ప్రేమ లో పడిపోయాడు.

ఎప్పుడు చెబుతామ,ఎలా ఇంప్రెస్ చేస్తామా చింటు ను అని అలోచిస్తూ జీరొ క్లాస్ నుండి 2వ క్లాస్ దాకా కాలాన్ని గడిపాడు.చివరకు 3వ క్లాస్ లో తెగించి తన ప్రేమను ఇలా చెప్పేశాడు మన "మగధీర" సాంగ్ తో.

పింటు:పెన్సిల్ నిన్ను తాకింది..ఏరేసర్ నిన్ను తాకింది.. నేను నిన్ను తాకితే తప్పా?
చింటు:పెన్సిల్ రాయనిచ్చింది..ఏరేసర్ తుడపనిచ్చింది..వాటితో పోలిక నీకేల?
పింటు:అవి 5థ్ క్లాస్ వరకే తోడుంటాయమ్మ..నేను 10థ్ క్లాస్స్ వరకు తోడొస్తానమ్మ..

అయినా చింటు ఒప్పుకోలేదు..మన పింటు స్కూల్ మానేసి ట్యూషన్ క్లాస్ లు ఇలా చెప్తూ బతికేసాడు..

చిట్టి చిలకమ్మ..
లవ్వర్ తిట్టిందా..
బార్ కి వెల్లావా..
బీరు తాగావా..
కిక్కు ఎక్కిందా..
కింద పడ్డావా..
పళ్ళు రాలాయా..
తిక్క కుదిరిందా..

చింటు:తెలుగులో నాకు నచ్చని పదం ప్రేమ.
పింటు:ఏ బాషలో అయిన నాకు నచ్చని పదం చింటు.

తలచినదే జరిగినదా దైవం ఎందులకు...

మా తెలుగు తల్లికి మల్లెపూదండ!.

2010-10-04T20:54:00.000-07:00

సృష్టి తల్లికి,జగత్తు తండ్రికి పుట్టిన ముద్దుల బిడ్డ తాను..
భరతమాత సిగలో బంగారు పువ్వు తాను..

పుడమి తల్లిపై ప్రతిధ్వనించే పలకరింపు తాను..
పుడమి తల్లిని పలకరించే ప్రతిధ్వని తాను..

నిశ్శబ్దాల చీకటిలో గళ్ళుమనే కాంతి కిరణ కంఠం తాను..
ఉప్పొంగే కవి హ్రుదయ భావాలకు పట్టము తాను..

జాతి సంస్కృతికి,సంస్కారాలకు జనని తాను..
నిదిరిస్తున్న జనాన్ని తట్టిలేపె సూక్తి ముక్తావళి తాను..

చరిత్ర పుటలకు,పురాణ స్మృతలకు గట్టి అధారం తాను..
గతించిన కాలాన్ని లిఖించి చెప్పే అనుభవసారం తాను..

తెలుగు వెలుగుల జాతి గౌరవానికి,గర్వానికి నిలువెత్తు ఆభరణం తాను..

యుగయుగాల మన కీర్తి ప్రతిష్ఠలకు పచ్చల కిరీటం తాను..

మానవాళికి మమతానురాగాలు పంచే మాట తాను..
పులకింప చేసే ప్రకృతిని చెప్పే పంచామృత ధార తాను..

తరతరాలుగా నిలిచి ఉన్న బంధాలకు అనుసంధానం తాను..
ఆరాదించి స్వాగతమిచ్చే మహరాజుల ఇంట పెద్దపీట తాను..

ఎత్తైన శిఖరంలా పొగడ్త తాను..హిమాలయంలా చల్లని హిమం తాను..
ఈ సృష్టికే తీపి తాను,ప్రతి తెలుగోనికి తల్లి తాను..

శిశువు నుండి వృద్దుని దాక మాటతో నడిపించే రహదారి తాను..
అచ్చమైన ఆంధ్రుడి దశ తాను,దిశ తాను..

ఆమె మన ముద్దుల చక్కనమ్మ,చుక్కలమ్మ,అంధ్రుని అమ్మ మన తెలుగు తల్లి.

తెలుగులోనే మాట్లాడతాం,తెలుగుని కాపాడతాం.దేష భాషలందు తెలుగు లెస్స అని మరోసారి చాటి చెబుతాం.

జై తెలుగు తల్లి,జై జై తెలుగు తల్లి.

ఆమెతోనె నా ఏడు అడుగులు

2010-09-30T23:14:00.000-07:00

ఆమెను చూస్తే కంటికి వెలుగు రావాలి,ఊహలకు ఊపిరి కలగాలి,ఊపిరికి వేగం పెరగాలి,

ఆశల రెక్కలు విచ్చుకోవాలి,కలలకు ఆకారాం రావలి,ఆ నిముషం స్వర్గం అవ్వాలి,

తన వెన్నెల చూపుల వెలుగులకు యదలో అలికిడి కలగాలి,

తను నడిచొస్తుంటే హ్రుదయ తలుపుల్లో అలజడి రేగాలి,

తన కాలి అందెల సవ్వడికి ప్రక్రుతి పరవసించాలి,

తన మేని పరిమలాలు అత్తరులై ఆకాశాన్ని అంటాలి,

ఆమె స్పర్శతో గుండె లోతుల్లో పవనాలు వీచాలి,

తన కౌగిలితో కంటినీరు ఉప్పెనై ఉబకాలి,

గుండె గుడిలో తన రూపం శాశ్వితంగ నిలిచిపోవాలి,

తననవ్వులు జన్మ జన్మలకు పువ్వులై వర్షించాలి,

పెదవి అంచుల్లొ ప్రతిక్షణం పరితపించె నా పేరె వినపడాలి,

ఆమెతో వేసె 7 అడుగులు 7 జన్మలు గుర్తుకు రావాలి,

తన మాటల గలగల లతో నన్ను నేను మైమరచిపోవాలి,

మెల్లగ ఆమె అడుగుల్లొ అడుగు వెస్తు ప్రపంచాన్ని మరవాలి,

చిగురించె నా చిరు చిరు ఆశలు తన హ్రుదయంతో చిలకాలి,

నా చిటికెన వేలు పట్టుకోని పెళ్ళిబందానికి ప్రాణం పొయాలి,

ఆనందపు అందాలు,అల్లర్లు తన సౌందర్యమైన మోములో కనపడాలి,

విరహయాతనతో నోట మాట రాకుంటే కంటి బాషతో మనసు వెదనంతా తెలుసుకోవాలి,

ప్రతిరోజు ఓ ప్రెమికుల రోజు అయ్ ఇరువురి ఊపిరి గాలిలో ఏకమైపోవాలి..

బంగారు తల్లి - నా ముద్దుల చెల్లి

2010-09-26T20:55:00.000-07:00

ఇది గారాల నా చిట్టి చెల్లెలు..

తాకితే కంది పోవును దాని పాల బుగ్గలు..

దాని అందానికి సాటిరావు ఏ మల్లెలు..

ఆటలకై పేర్చెను మరిన్ని గవ్వలు..

తిరిగాం మెమిద్దరం పల్లెపల్లెలు..

చూశాం రంగు రంగుల తిరునాళ్ళు..

కొనిచ్చా దానికి బొలెడన్ని బొమ్మలు..

అది కట్టెను అందమైన వెండి గజ్జెలు..

మోగినవి అవి నా గుండెల్లొ గల్లు గల్లు..

నాట్యమాడెను ఆ వెండి మబ్బులు..

వెలవెల పోయెను ఆ సిరిసిరి మువ్వలు..

తను లక్ష్మిదేవి అయ్యిందని పెట్టారు జడ కుచ్చులు..

తనకోసమై తెచ్చా విరజాజుల,చేమంతుల పువ్వులు..

మురిసిపోయాను చూసి తన నవ్వులు..

ఈ పండుగకు చాలలా వేయి కన్నులు..

నా చిట్టి తల్లి వయసుకు వచ్చెను రెక్కలు..

అయ్యాయి ఓ సుగుణల రాకుమారునితో లగ్గాలు..

తన బుగ్గలు వేసెను సిగ్గుల మొగ్గలు..

పండెను ఈ అన్నయ్య తియ్యని కలలు..

లేవు నా సంతొషానికి పగ్గాలు..

ఈ రోజు కోసమె వెచా ఎన్నో రాత్రి పగల్లు..

మొగించాము ఘనంగా పెళ్ళి బాజాలు..

ఈ సంబరానికి చాలలా వేయి కన్నులు..

తొంగిచూసెను ఈ సందండిని ఆ ముజ్జగాలు..

తను నన్ను వదిలి వెళ్ళడానికి పెట్టెను గగ్గోలు..

మొదలైంది నాకు పట్టరాని దిగులు..

గుచ్చుకొన్నాయి ఈ చిన్ని గుండెకు ముళ్ళులు..

పొంగిపొర్లాయి సెలయేరై కన్నీళ్ళు..

ఏదైతేనేం ఇప్పుడు తను బాధ్యత గల ఓ ఇల్లాలు..

వాళ్ళ ఇంట్లో ఓ బుడతడి గలగలలు

ఇస్తున్నారు స్వర్గం నుండి నాన్నగారు ఆశీస్సులు..

ఎక్కడున్న వుండాలి తను చల్లగా నిండు నూరేళ్ళు..

చెల్లెమ్మ నువ్వేక్కడున్న ఈ అన్నయ్య మనసు నీ వెంటే వుంటుంది,నీ క్షేమమే కొరుకుంటు ఉంటుంది.నా బంగారు తల్లి ఈ అన్నయ్యను మరచి పొవు కదూ..

కితకితలు-1

2010-09-22T23:37:00.000-07:00

కుర్రాడు:అమ్మా అందరు నన్ను పక్కింటి రమేష్ వాల్ల నాన్న పొలికతో వున్నారంటున్నారె.ఎందుకు?
అమ్మ:చిన్నప్పటినుండి ఆలొచించలేక చస్తున్న నాది ఎవరి పోలికా అని.ఇంక నీకేం చెప్పేది.పోరా పో.

బార్య:ఏమండొయ్.మీకొ విషయం చెప్త కోప్పడకూడదు.
భర్త:చెప్పు.
బార్య:నేను తల్లిని కాబొతున్నాను.
భర్త:హుర్రే!శుభవార్త చెప్పావ్.ఎందుకు కోప్పడతాను?
బార్య:ఎమో నేను ఇంటర్ చదివేటప్పుడు ఇలాగె నాన్నకు చెప్తే కోప్పడ్డారు...

లత:రమేష్ ఒక్క ముద్దు ఇవ్వచు గా.
రమేష్:సరె దగ్గరికి రా.
లత:చి నీకన్న ఆ సురేష్ ఏ మేలు బాగ ఇస్తాడు..
రమేష్:సురేష్ ఆ ఎవడు వాడు(కోపంతో)
లత:పక్కింటి చిన్న కుర్రాడులే అంది నాలుక కరుచుకోని.

బాబాయి:యేరా నిన్న మొక్కలకి నీళ్ళు ఎందుకు పట్టలెదు?
అబ్బాయి:నిన్న వాన పడుతూ వున్నింది అందుకు పట్టలేదు.
బాబాయి:అయితే ఏం గొడుగు తీస్కొని పట్టచు కదా..
అబ్బాయి:ఆహా! నువ్వు కేక బాబాయ్.

రమేష్:సంకల్పిస్తే సాదించలేంది ఏది లేదు..
సురేష్:అవునా ఈ గ్లాసులోని నీళ్ళను కింద పొస్తున్న,సంకల్పంతో తిరిగి గ్లాసులో నింపుచూద్దాం అన్నాడు.

కొడుకు:నాన్న నన్ను మ్యూసిక్ క్లాసులో చెర్పించవా..పాటలు పాడుకొంటాను.
నన్న:ఎందుకుర మమ్మల్ని ఇలా నీ బర్రె గొంతుతో శిక్షించాలి అనుకొంటున్నావా?వద్దు.
కొడుకు:తండ్రి వారసత్వం పిల్లలకు వస్తుంది అంట.నాకు నీ గోంతే వచ్చింది ఏంచేయను( (or) ఎంచేద్దాం నాన్న వారసత్వంగా నీ ఆస్థి ఇస్తావ్ అనుకొంటే నీ కంఠాన్ని ఆస్తిగా ఇచ్చావ్).

కొడుకు:నాన్న నన్ను మ్యూసిక్ క్లాసులో చెర్పించవా..పాటలు పాడుకొంటాను.
నాన్న:వద్దు రా డిస్టర్బెన్సె అందరికి.
కొడుకు:అలాన ఐతే అందరు నిద్రపొయాక పాడుకొంటాలే నాన్న.

గమనిక:ఇవి నా స్వంత సృష్టి.తప్పుగా వుంటే క్షమింపవలెను.

మాత్రుదేవోభవ!-అమ్మ నీకు జోహారు..

2010-09-22T02:20:00.000-07:00

అమ్మ,మా,తల్లి,మాయి,మమ్మి,తాయి,మాతా ఇలా ఏ బాషలో పిలిచిన పలికె మనస్సు ఒక్కటే,చూసె చూపు ఒక్కటే,చూపించె ప్రేమ ఒక్కటే.అదే మనం స్వచ్చమైన తెలుగులో పిలిచె అమ్మ.అమ్మ తెలుగు బాషకె ఓ తియ్యదనం.అందుకెనేమో బహుశ తెలుగుని తెలుగు తల్లి అని,ప్రకృతి ని ప్రకృతి తల్లి అని,గోవుని గోమాత అని అంటాం.

అమ్మ అలా అని పిలుస్తుంటేనె గుండె కి తెలెయని ఆనందం,మనసు కి ఓ త్రుప్తి,మన పెదవుల సంపూర్ణ కలయిక.

అమ్మ అంటే ఓ ఆత్మీయానురాగం,ఓ విడదీయలేని బంధం,పేగు పాశం,ఓ తియ్యని స్వరం.అమ్మ ప్రేమ ఓ మాటలకందని మదురానుబూతి.అమ్మ మురిపాలు,మందలింపులు ఓ గొప్ప వరం.పాపడు పలికే తోలిపలుకు అమ్మ.

అమ్మ ఓ చల్లని నీడ,అమ్మ మనసులో ఆవుపాలలోని స్వచ్చత వుంది,అమ్మ ప్రేమ పాల మీగడ ల తియ్యదనం ఉంది,అమ్మ మనసు వెన్నె.అమ్మ హ్రుదయం ఆకాశం లా విస్తారం,అమ్మ ప్రేమ సముద్రమంత లోతు.

అమ్మ అంటే ఓ త్యాగమూర్తి,దివ్య శక్తి,కరుణా మయి.అమ్మ ప్రేమ అజరామరం.

ఓర్పులో భూదేవి అమ్మ.ఓదార్పులో ఆమెకు ఆమె సాటి.ఆమె జోల పాట స్వరాల మూట.అమ్మ ఓ అమృత వర్షిని.

ఉయ్యాలనూపే వయ్యారి చేయి అమ్మది,బావాలకు రెక్కలు పోసెది,ఊపిరినిచ్చేది అమ్మ,చివరకు తండ్రిని పరిచయం చేసెది అమ్మ,ప్రతి ఫలం కోరనిదాత అమ్మ.

అమ్మ మన బతుకులు బాగు పరచడనికి,ఇల్లు చక్కదిద్దడానికి వచ్చిన కోటి దీపపు కాంతుల వెలుగే అమ్మ.అమ్మ ఇంటి మహాలక్ష్మి.నడయాడే దైవం.

ఈ భూమిపై నరకాన్ని కూడా ఆనందంగా అనుబవించేది ఒక్క అమ్మే.అదే మనల్ని నవమాసాలను మోసి కనడం.ఫ్రసవ వేదన బరించడం.అమ్మ మనకోసం బరించే ఈ బాధ ఓ జీవిత కష్టం.పుట్టబోయె తనలోని ప్రతిరూపం కోసం కొండంత ఆశతో ఎదురుచూస్తు బాదలను ఆనందంగ బరిస్తుంది.

అందుకేనేమో దేవుడు ఈ విశ్వకోటిలో సకల ప్రాణులకు అమ్మను స్రుష్టించాడు,అమ్మ ప్రేమను రుచి చూపించాడు.

పుట్టిన రోజు నాడు అమ్మ తీసిన ఎర్ర నీళ్ళ హారతి మరచిపోగలమా,కొనిచ్చిన కొత్తబట్టలను మరచిపోగలమా?

బడికి వెళ్ళెముందు అమ్మ చేతిలో పెట్టిన తాయిలం మరచిపొగలమా,కొరికిచ్చె కొబ్బరి ముక్కను మరచిపోగలమా?

బొమ్మలుకొనుక్కోడానికి పోపుల పెట్టి నుండి తీసిచ్చిన చిల్లర కాసులు మరచిపోగలమా?

మూతి పట్టుకొని తలదువ్వడం,పౌడరు పూయడం,అలసిన నీకు తన చీరకొంగుతో చెమట తుడవడం మరచిపొగలమా?

సాయంత్రంవేళ అరుగుపైన వుండే అమ్మఒడిలో కూర్చొని గ్లాసుతో పాలు తాగడం మరచిపోగలమా?

నాన్న కొడుతుంటే చటుకున్న లాక్కొని తన పైట కొంగులో దాచుకోని పసిబిడ్డను పట్టుకోని కొడతార బుద్దిలేదు అని ఏడ్వడం మరచిపోగలమా?

నువ్వు అలిగి బువ్వ తినకుంటే మ నాన్న కదూ ఒక్క ముద్ద తినరా?లెకుంటే ఈ అమ్మ పై ఓట్టే అని బుజ్జగించి గొరుముద్దలు తినిపించడం మరచిపోగలమా?

తను పస్తులు వుండి నీకు సుస్తుగ పెట్టడం మరచిపోగలమ?(అందుకేనేమొ కడుపు ఆత్రం అమ్మకు తెలుసు అనేది..)

నీ చిన్ని చిన్ని కోరికలకు రాయబారై నీ విన్నపాలను నాన్నకి విన్నవించడం మరచిపోగలమా?

అమ్మ నిన్ను కర్రతీస్కోని కొడుతుంటే అమ్మ కొట్టకే నీ ముద్దుల బిడ్డను చచ్చిపొతానే కొడితే అంటే పక్కున నవ్వి టక్కున లాక్కొని అల్లరి వెదవ అని ముద్దు పెట్టడం మరచిపోగలమా?

డాక్టరు సూది వేస్తుంటే ఏడుస్తున్న నిన్ను హత్తుకోవడం మరచిపోగలమా?

కాళ్ళనెప్పితో నడవలేకుంటే చంకన ఎత్తుకోవడం మరచిపోగలమా?

రోగమొస్తే పక్క విడవక సేవలు చెయడం మరచిపొగలమా?

నీ పెంకితనానికి నెత్తిపై మొట్టికాయ వేయడం మరచిపోగలమా?

అమ్మ పిలిచే పిలుపు నాన్న,కన్న,చిన్న,చిట్టి,బుజ్జి,పండు మరచిపొగలమా?

అమ్మ తనచేతి వేళ్ళతో దిష్టి తీయదం మరచిపోగలమా?

అమ్మ ఉదయాన్నె ముద్దిచి నిద్రలేపడం మరచిపోగలమా?

ఎపుడు నీ బాగు కోసం,భవిష్యత్తు కోసం దెవున్ని ప్రార్దించడం,మ్రొక్కులు చెల్లించడం మరచిపోగలమా?

నువ్వు ఆకతాయితనంతో పొరుగువారితో అల్లరిచేస్తూ గోడవలు తీసుకొస్తే వాల్లనే తిడుతూ నిన్ను సమర్దించడం మరచిపోగలమా?

అమ్మ ఇచ్చె ముద్దు జన్మజన్మలకి నడిచే వచ్చే ఓ తియ్యని జ్ఞాపకం,అమ్మ కౌగిలి ఓ మదురానుబూతి,అమ్మ ఒడే ఈ ప్రకృతి ఇచ్చిన బడి.

వానలో తడిసి వస్తే అన్నయ్య అంటాడు గొడుగు తీసుకెల్లచు కదా అని,చెల్లి సలహా ఇస్తుంది వాన తగ్గే దాక ఆగచ్చు కదా అని,నాన్న తిడతాడు వానలో తడవకూడదని ఎపుడు తెలుసుకొంటావొ ఏమో అని,కాని ఒక్క అమ్మ మాత్రం ఈ పాడు వాన నా బిడ్డ ఇంటికి వచ్చెదాక ఆగకూడద అంటూ తలతుడుస్తుంది.అది అమ్మ అంటే.

ఒకనాడు ఒక అమ్మ,తన 3నెలల కూతురు,తన 60ఏళ్ళ తండ్రి జైలులో ఖైదు చేయబడతారంట.తన బిడ్డ ఏడుస్తుంటే ఆ అమ్మ పాలు ఇస్తుంది అంట.తన తండ్రి కూడ ఆకలితో అలమటిస్తుంటే తన పాలిండ్లతో ఆ తండ్రికి కూడ ఆకలి తీరుస్తుంది అంట.అది తల్లి ప్రేమ అంటే.

అమ్మవిలువ తెలియని వారికి అమ్మ అంటే ఇంతేనా?అదే తెలిసిన వారికి అమ్మ అంటే ఇంతనా!అమ్మ నీకు జోహారు.అమ్మ ఈ జీవితం నీకే అంకితం.అమ్మ నీ ఒడిలొ పసిపాప అయ్యెటందుకు ఎన్ని జన్మలైన మరణిస్తూ,పుడుతూ వుంటా.

మిత్రూలార!దయచేసి అమ్మను తిట్టడం,ఈ గజిబిజి చకచక పరుగులలో అమ్మను నిర్లక్ష్యం చేయడం,పట్టించుకొనే దిక్కులేక ఓల్దేజ్ హోముల్లో పడేయడం,బార్య,భర్తల మోజులో అమ్మను అశ్రద్ద చేయడం వంటివి చేయకండి.దయచేసి అమ్మను మోసం చెయకండి.అమ్మ మనస్సు నొప్పించకండి.అమ్మ కన్నీరుకి మీరు కారణం కాకండి.ఎందుకంటే మీరెన్ని చెసిన కన్నీటి తడితో కూడా బాగుండాలి అని కోరుకొనేది ఒక్క అమ్మే,ఈ ప్రపంచంలో ఇంకా కలుషితం కాకుండ ఏదైన వుంది అంటే అది అమ్మ ప్రేమ ఒక్కటే.

అమ్మ సంస్కృతిని,సంస్కారాన్ని కాపాడుతాం.అమ్మకలలను సాకారం చేద్దాం.ప్రతి ఓక్కరు ఇది పాటిస్తారు అని ఈ చిరు ప్రయత్నం.

మాత్రుదేవోభవ!

రచన మీ
-ఛక్రధర్

ఎవరీ పసి పాప?

2010-09-20T23:13:00.000-07:00

చిట్టి పెదవుల చిన్నారి ఈ పాప..

చిరునవ్వుల మణిదీపం ఈ పాప..

పచ్చని మేలిమి పసిడి బంగారం ఈ పాప..

కళ్ళతో ప్రేమను తెలిపే కమలం ఈ పాప..

తల్లి గర్భంలో 9 నెలల కొండంత ఆశ ఈ పాప.

నడక నేర్పించె నాన్న కంటి వెలుగు ఈ పాప..

అమ్మ పాల కమ్మని తియ్యదనం ఈ పాప..

కావేటి రంగని కస్తూరి ఈ పాప..

చిన్ని క్రిష్ణుని శిఖిపింఛం ఈ పాప..

తరతరాల వంశ గొత్ర వృద్ది ఈ పాప..

బువికి వచ్చిన దైవం మారు రూపం ఈ పాప..

ప్రకృతి పరవశం

2010-09-17T02:33:00.000-07:00

జాలువారె కన్నీటికి తెలుసు ప్రేమ లోతు ఏమిటో..
ప్రేమించె హ్రుదయానికి తెలుసు గుండె సడి ఏమిటో..
ఎదురుచూసె నిట్టూర్పుకి తెలుసు హ్రుదయ తపన ఏమిటో..
మూగ పోయిన మనసుకు తెలుసు మౌనం విలువ ఏమిటో..
మౌనబాషకి తెలుసు మనసు మాట ఏమిటో..

కన్నె వయ్యారానికి తెలుసు యవ్వనపు సొగసు ఏమిటో..
పడుచు ప్రాయానికి తెలుసు పరువపు పొంగు ఏమిటో..
నిరీక్షించె వయసు కి తెలుసు ప్రాయం జోరు ఏమిటో..
అరవిరసిన అందానికి తెలుసు వలపుల తలపులు ఏమిటో..
తహతహ లాడె పెదవులకు తెలుసు ముద్దు రుచి ఏమిటో..

ఎగసిపడె కెరటానికి తెలుసు గమ్యం ఏమిటో..
అలై పొంగే సాగరానికి తెలుసు ఆకాశం ఎత్తు ఏమిటో..
పండు వెన్నెలకు తెలుసు నిండు వెలుగు ఏమిటో..
ఎవరు లేని ఎడారికి తెలుసు వంటరితనం ఏమిటో..
కలలు కనె కళ్ళకు తెలుసు జీవిత మదురత ఏమిటో..
ఎగిరిపడే మనసుకి తెలుసు ఆనందపు అడుగులు ఏమిటో..

నల్లని కోయిలకు తెలుసు కుహుకుహు రాగాల మదురిమ ఏమిటో..
మీటబడే వీణకు తెలుసు సరిగమల సంగీతం ఏమిటో..
వికసించిన పువ్వు కు తెలుసు పరిమళాల సుగందం ఏమిటో..
వీచె చల్లని గాలికి తెలుసు సువాసనల వెల్లువ ఏమిటో..
అందమైన నందన వనానికి తెలుసు పువ్వుల గుస గుసలు ఏమిటో..

అల్లరిపిల్లవానికి తెలుసు తుంటరి కొంటెతనం ఏమిటో..

కాల చక్రానికి తెలుసు బతుకు బండి ఏమిటో..
కరిగిపొయె క్షణానికి తెలుసు కష్టం అంటే ఏమిటో..
పొరాడే లక్ష్యానికి తెలుసు గెలుపు మలుపు ఏమిటో..
విశ్రమించని శక్తి కి తెలుసు అలుపు పిలుపు ఏమిటో..
బంగపడ్డ ద్రౌపదికి తెలుసు వలువల విలువ ఏమిటో..

బగవతుండికి తెలుసు ప్రార్దించె బక్తుడి బక్తి ఏమిటో..
సిద్ద గురువుకి తెలుసు శిష్యుని జ్ఞానం ఏమిటో..

ప్రేమ,ఆప్యాయతలకు తెలుసు కౌగిలి సుఖం ఏమిటో
పారాడే పసిపాపడికి తెలుసు అమ్మ వడి స్వచ్చత ఏమిటో..
మాటలు నేర్పిన అమ్మకు తెలుసు పేగు పాసం ఏమిటో..
నడకలు నేర్పిన నాన్నకు తెలుసు అత్మీయ బంధం ఏమిటో..
తోడపుట్టిన వారికి తెలుసు అనురాగల సరాగలు ఎమిటో..

నాకు తెలుసు తెలుగు తియ్యదనం ఎమిటో..

రచన మీ
-ఛక్రధర్

మ్రుత్యువు ఒడిలో

2010-09-08T23:16:00.000-07:00

తథ్యం ప్రాణికి మృత్యువు.. తప్పదు జీవికి వేదన .. జడిగొల్పే దు:ఖంలో .. తడియకుండ గొడుగు లేదు..

మ్రుత్యువు ఆ పేరు వింటేనే గుండెల్లో భయం,మాటల్లో బెరుకు,చేతుల్లో ఒణుకు,వల్లంతా చెమటలు,అర్థం కాని ఆవేదన,కనరాని చీకటి.

గడచిన కాలంలో,గత కొద్దిరోజుల్లో మ్రుత్యువు ఎలా బలిగొందో తెలుసా మొన్న మా నాన్న,నిన్న మా మేనత్త,నేడు మా మమయ్య.డబ్బులకు కొదవలేదు,వైద్యానికి నెలవు వుంది కాని బొందిలో ప్రాణమే నిలబడ్డం లేదు.

ఆ మ్రుత్యువు తల్లి ఒడిలో ప్రతి ఒక్కరు పవలించవలసిందే.ఈ ప్రపంచంలో అతి బయంకరమైనది ఏదైన వుంది అంతే అది చావు తప్ప వేరె ఎమి కాదు. ఆ రక్కసి కబంద హస్తాలో ప్రతి ఒక్కరు నలిగి పోవలసిందే.ఆ మ్రుత్యు త్రాచు కోరల కాటు దెబ్బ ప్రతి ఒక్కరి పై పడవలసిందే.ఆ త్రాచు కోరలకు ప్రతి ఒక్కరు బలి కావలసిందె చివరికి ఆ దేవుడు కూడ.ఆ యమధర్మరాజు పాశానికి మెడ బిగుసుకోక తప్పదు ఎవ్వరికైనా .

నువ్వు అద్బుతాలు చేయవచ్చు కొత్త ప్రపంచాన్ని స్రుష్టించవచ్చు,కోట్లు సంపాదించవచ్చు,టెక్నాలజితో చందరమండలం వెల్లవచ్చు,యోగ సిద్ది పొంది భగవంతున్ని చూడవచ్చు.కాని మ్రుత్యువు ఉత్తరువుని ఎవ్వరూ రద్దు చేయలేరు.ఎంత పిలిచిన వినపడక,ఏమి చెసినా కనపడక,ఉలుకు పలుకు వుండక దేహం నిర్జీవం అయిపోవాల్సిందే.ఒకరి తర్వాత ఒకరు పోవలసిందే కాకపొతే ముందు వెనక తేడా.ఎవ్వరు శాశ్వితం కాదు,ఏది శాశ్వితం కాదు ప్రతి ఒక్కరు పాడె ఎక్కవలసిందే,మట్టిలో కలిసిపొవల్సిందే చితాబస్మం మిగలాల్సిందే.పిండములు పెట్టి పితరులకు తలపోసి కాకుల కోసం ఏదురుచూడవల్సిందే.ప్రతి ఒక్కరు వైతరిణిని దాటవలసిందే. కాలగర్బంలో ఏకమైపొవాల్సిందె.

వికసించిన ప్రతి పువ్వు రాలిపొవలసిందే.ఉదయించిన సూర్యుడు ప్రతి పొద్దున అస్తమించవలసిందే.జన్మించిన ప్రతి మానవుడు తాను ఓ కట్టె అయ్యి అన్ని కట్టెలతో పాటు కాలిపొవలసిందే.ఇదే స్రుష్టి.

రెప్ప్ పాటు కాలంలో ప్రళయం,సెకనుకో జననం గడియకో మరణం.జన్మ మ్రుత్యు జరా వ్యాధి ప్రతి ఒక్కరికి తద్యం.

గీతలో శ్రీక్రుష్ణుడు అన్నట్టు చావు అంటే ఆత్మ బట్టలవలే జీర్నమైన దేహాన్ని త్యజించి కొత్త దేహన్ని దరించడమే అయిన,షిర్డి సాయి అన్నట్టు చనిపొవడమంటే భూమిలోకి పోవడమే కదా ఏడ్వడం దేనికి అన్నా మన అజ్ఞానం పోనంత వరకు,జీవిత పరమావధి తెలుసుకోనంత వరకు,సత్యమేమిటో తెలుసుకొలేనంత వరకు జీవికి ఈ రోదన తప్పదు,జంజాటకాలు తప్పవు,బంధ విముక్తి జరగదు,దు:ఖమును తప్పక దాటలేడు .ఇదే నిజమైన జ్ఞానం,సత్యం,మోక్షం.

మిత్రులారా!

జీవిత సత్యాన్ని తెలుసుకోండి,నిజమైన జీవిత గమ్యం ఏమిటో తెలుసుకోండి.దు:ఖ రహితులు కండి.

సర్వే జనా సుఖినో భవంతు,సర్వ మంగళాని తంతు..

రచన మీ

-ఛక్రధర్

ఓ చిన్న కల్పిత ప్రేమ కథ-4 (సమాప్తం)

2010-09-01T01:51:00.000-07:00

ఇలా కాలం మనో వేగం కన్నా మరింత వేగంగా పరుగులు తీస్తుంది.కాని ప్రతి క్షణం నాకు ఒక యుగం లా గడుస్తుంది తను లేని నా జీవితంలో.అయిన కాలచక్రం ఇరుకున పడి నలగని వరెవరు వుంటారు.అందులో నెనొకడిని అంతే.

కాని ఆ కాలమే నా బతుకులో వెలుగును నింపి దీపమై దారిచూపింది ఇలా.

ఎప్పటిలాగె నిద్రలేని రాత్రులు గడుపుతు తిండి లేక పగిలిన హ్రుదయంతో,తీరని బాదతో జీవితంలో ని ఆటుపోటులను ఎదుర్కొనెదానికి నిద్రలేచి యదావిదిగ బయలుదెరా.

కాని ఆ రోజు మాత్రం నా జీవితంలో మరచిపోలేని రోజు.నా బతుకు మారిన రోజు,నా గమ్యం గుర్తుచెసిన రోజు,నేను అంటె ఎమిటో గుర్తుచేసిన రోజు,నా పతనాన్ని ఆపిన రోజు,నా జీవితంలో వెలుగులు నింపిన రోజు,అచ్చంగా నా రోజు.

ఎందుకంటే బహుశ నా జీవిత లక్ష్యం ఇది కాదు అని చెప్పడానికో, లేక నా పూర్వజన్మల పుణ్యపలితం వలన రక్షింపడుటకో తెలెయదు కాని నన్ను వీటన్నిటి నుండి బయటపదవెయటానికి ఒక దేవదూత వచ్చాడు..నన్ను ఎడారి నుండి తీసుకొవచ్చి ఓ కొత్త ప్రపంచంలోకి తెచ్చాడు.

ఎందుకు నా నుండి తనను దూరం చెసావు అని గద్దించి అడుగగా జరిగిన గతాన్ని గడిచిన కాలంలో కి తీస్కెల్లి చెప్పసాగాడు.

నా ప్రేయసి చిలక కొరికిన జామపండు కాదు అని,పైకి బాగ కనిపిస్తు లొలోపల కుల్లిన మామిడి పండు అని,అందమైన అరిటాకు కాదు చిరగిన ఎంగిలి పడ్డ విస్తరాకు అని,మానవ రుపంలో వున్న కామిని పిశాచి అని,అబ్బాయిల జీవితాలు ఆటబొమ్మలని చెయడానికి వచ్చిన మద పిచ్చి పట్టిన మొహిని పిశాచి అని.తనకు కావలసింది నీడై,తోడై వుండె మొగుడు కాదు, కొర్కెలు తీర్చే మొగాడు అని.

ఇన్ని రోజులు సర్పదొషమై రాహు,కేతు గ్రహాల మద్య బందింప బడ్డ మిగతా గ్రహల వలె నన్ను ఎమిచెయనీక అన్నిటినుండి బందింపచెసింది అని,నన్ను పీడింపడానికి వచ్చిన దసమ గ్రహం అని,నా జీవితానికి పట్టిన చీకటి అని,ఓ పీడ కల అని,నా జీవితానికి పత్తిన గ్రహణం అని,నా బుద్దికి పట్టిన బూజు అని,మనసుకు పట్టిన మచ్చ అని,నా లక్ష్యాన్ని ఆపట్టనికి వచ్చి నపై ఆదిపత్యం చలయిస్తున్న ఓ బూతం అని.

తను నేను చెస్కొన్న పాపం అని,నా జీవితానికి పట్టిన శాపం అని,ఎవరు తీర్చలేని తాపం అని తెలిసి పొయింది.

జీవితం అంటే ఎమిటొ తెలిసి వచ్చింది.అర్తంలేని పోకడలు అనర్దాలకు దారితీస్తుంది అని అర్తం చేసుకొన్న.అన్నిటికి స్వస్తి చెప్పి అమ్మాయి నెర్పిన పాటాన్ని గునపాటంగ తీస్కొని న గమ్యం వైపు నేను సాగడం ప్రరంబించా.

తను పతనం లో పాతాళ స్థాయి కి చెరిపొవడమె కాక అందరి జీవితాలను నాశనము చెస్తూ తన తల్లి తండ్రుల కల్లు కప్పి మంచితనపు ముసుగులో వాల్లను కూడ మోసగిస్తుంది.

తను మారదని అర్దం అయిపొయ్ తన కర్మ కు తనను వదిలెశ.ఎందుకంటె బుద్ధిహి కర్మానుసారిని కదా.తను చెస్కొంటున్న పాపాలు మూటలై పెరిగిపొతున్నాయి..చివరికి ఆ దేవుడు కూదా కాపాడలేని స్తితి కి వెల్లిపొతుందేమొ అనిపిస్తోంది...

ప్రార్దన:ఓ దేవుడా!..తన వంకర బుద్దిని మార్చు.తనను సరైన మార్గంలో నడిపించు."నిశ్శబ్దం గా జారే కన్నీటి చుక్కను తుదవదానికి మరో హ్రుదయం పడే తపనే ప్రేమ" కాబట్టి తను ఎక్కడున్న సుఖం గ వుండాలని ఓ నిజమైన ప్రేమికునిగా కొరుకుంటు సెలవు తెస్కొంటున్నను.

ఇంతటితో ఈ చిన్న కల్పిత ప్రేమ కథ సమాప్తం.

నీతి::: మిత్రులార! ఇది కల్పిత ప్రేమ కథయె అయినా ఇప్పటి కాలంలో జరుగుతున్న తీరు ఇదె.నేను చెప్పదలుచుకొన్నది ఏమిటి అంటే ప్రేమ అనేది ఒక గొప్ప అనుబూతి,ప్రెమించడం ఒక గొప్ప శక్తి,ప్రెమించబడ్డం ఒక గొప్ప వరం,మహద్బుతం,మాటలకు అతీతం.కాని చాలా పాల్లు ఇరువురు ప్రేమించడం కాక మోహంతో బందం ఏర్పడుతోంది.ఏ ఒక్కరికి మోహం వున్న ప్రేమ నడవదు.ఇరువురిది నిజమైన ప్రేమ ఇతెనే ఆ బందం నిలబడుతుంది.లెకుంతే ఈ కథలో లాగ అది మద్యలోనె చెట్టునుండి రాలి పడిన పిందవలె అయి పొతున్నది.మరియు జీవితం బాగ సాగడానికి ప్రేమ తోదు అవుతుంది,కాని ఆ ప్రెమే జీవితం అనుకోని గడిపితె బతుకు బండి యె సాగదు.మరియు "ఇఫ్ వెల్థ్ ఇస్ లొస్ట్,నథింగ్ లొస్ట్;ఇఫ్ హేల్థ్ ఇస్ లొస్ట్ సంథింగ్ లొస్ట్;ఇఫ్ క్యారక్తెర్ ఇస్ లొస్ట్ ఎవెరిథింగ్ యు లొస్ట్" ఇది సిద్దాంతం.

నా మనసుకు వచ్చింది,బుద్దికి తోచింది అల్పజ్ఞానంతో రాశను తప్పులు వుంటె క్షమించండి.
సెలవు..

సర్వెజన సుఖినో బవంతు,సర్వ మంగలాని తంతు.

రచన మీ

-ఛక్రధర్

ఓ చిన్న కల్పిత ప్రేమ కథ-3 (విరహాయణం)

2010-08-31T21:36:00.000-07:00

Waiting for you,Knowing that you wont come!..

ప్రియా!నేను నీ మీద చూపించిన ప్రేమను నీకన్నా ఎక్కువ నమ్మాను.కానీ నా ప్రేమలో పూర్తిగా మునిపోయావేమో,ఊపిరాడక బయటికి రావాలనుకుంటున్నావేమో..నా ఈ గాఢమైన సంవేదనతో,ఆర్తితో,అనురాగంతో ఈ ప్రదేశం అంతా మునిగిపోయినా...ఇక్కడ ఇప్పుడు లేనిది మాత్రం.. నువ్వు!!..

ప్రతి రోజు తన కోసం,ప్రేమ కోసం నా జీవనాడులు నిర్జీవం అయ్యెదాక పొరాడాను,నా నరాలు తెగిపొయె దాక ప్రియా నువ్వులేక బతక లేను అని వినిపించాను.కాని తన గుండె కరుగలేదు.సుమతి శతకాలు చెప్పి మతి పోగొట్ట కాని తను మారలేదు.ఆకాశవాని గుండా అందించ నా మనో వేదనను కాని తన మనసుకి ఒప్పలేదు.నా ప్రేమ కి అష్ట దిక్కులు తొడై వున్న,ప్రపంచమంత నా వెనకున్న తను మాత్రం తన తోదు అందీక ఏ దిక్కులేని వాన్ని చెసింది.విరహాన్నంతా పాటలా చేసి ప్రేమ అనె గలంలో పోసి పల్లవింపచేస కాని తను పలుకలేదు.

అప్పుడు అర్తం అయ్యింది ఈ ప్రపంచంలో అతి కష్టమైనవి 5 అని,1.కోడికి లిప్స్టిక్ పెట్టడం,2.చీమకు ముద్దు పెట్టడం,3.ఏనుగుని వడిలో పెట్టుకోవడం,4.దోమకి గౌను తొడగడం,5.నా ప్రేయసిని మార్చడం.

ఇక నేను నిచ్చేష్టుడినై,హరికథ పితామహులు శ్రీ నారయణ దాసు గారు రచించిన,శ్రీరాముడు హనుమంతుని తో చెప్పిన విరహాన్ని

"హనుమ నాకు నీకన్నా ఆప్తుడెవడో యన్నా...

నను విరహాంబుది గడిపెదు బాపెడు నావీవన్నా!!..
ప్రాలు మారి ఇల్లాలిని బాపు కొంటిని..
కాల వైపరిత్యమునిటు కరిగిపోతిని..
కొతివి కావివు మా కులదేవతవు..
సీతను నను మరల గుర్చి చెయుమా హితవూ!!.....
హనుమ నాకు నీకన్నా ఆప్తుడెవడో యన్నా...

నేనూ పాడుకొంటు గడిపాను ఇదైన నా విరహాన్ని తీరుస్తుందెమొ అన్న ఆశతో,కంటి నిండుగ నీటితో,గుండె నిండ వేదనతో,మనసు అంతా విరహం తో. .

ఈ బాదను తట్టుకోలెక నా గుండె,నా మనసు ఇలా మట్ల్లడుకొనేవి.

"ఫ్రియతమా నువ్వు లేని నా జీవితం సూన్యం..నువ్వెనా ప్రాణమనుకొని చెప్పలేనంత ప్రేమను పెంచుకొన్నానె..ఇలా నన్ను అర్దాంతరం గ, నిర్దాక్షిన్యం గ ఎడారిలొ పడేసి వెల్లిపొతావ.. నేను కార్చె కన్నీరు కి ఆనకట్ట కట్టెది ఎవరు..
నీ పై నేను పెంచుకొన్న ప్రేమ ఎప్పటికి చావదు..నీతొ మట్లాడుతుంటె నేను నా బావాలను చెప్పగలను ఇపుడు చెప్పలేను అంతే...

నాన్న తర్వత నాన్న అంతటి వాడ్ని అన్నావ్ ఇపుడు న అన్న వల్లను లెకుండ చేశావు నీ అలొచనలతో..
దేవుడిని అన్నవ్..నువ్వు దేవతవయ్యావు కాని దేవత లోను కఠిన హ్రుదయం వుంది అని తెల్పవు..
ఆకరిశ్వాస దాక తోడు వుంటాను అన్నావు..ఇపుడు నా శ్వస ఆడకపొయిన పట్టించుకొవడం లేదు..
నా సంతోషం కోసం ఎమైన చెస్త అన్నావు..ఇపుడు నేను నరకం అనుబవిస్తున్న పట్టించుకొవడం లేదు...

ప్రేమ అంటె త్యాగం కోరుకోని తప్పు ఒప్పులను మరచి జీవితాంతం తోడై నిలబెట్టెటుగ చెస్తుంది అనుకొన్న..కాని నచ్చనివి వుంటె ప్రాణం గ ప్రేమించె వాదు ఎమైన పరవాలేదు అని వదిలెయాలని ఇపుడె తెలుస్తుంది"

నీ నవ్వె వినిపిస్తుంది..నీ మాటె పలకరిస్త్తుంది..నీ రూపె కనపడుతోంది..కాని నాకు నా కన్నీలె తోడు..ఎపుడు కావాలన్న నేను వున్న అని బయటకు వస్తాయి...

నిన్ను మరచి పొవడానికి చవు వొక్కటే మార్గం అంతే దనికైన సిద్దం..కాని నీ అలొచనలు లేని ఆ చావు నకొద్దు..కాని నువ్వు లేని న జీవితం దుర్బరం...ఎమని చెపగలను ఎన్నని చెపగలను..

"ప్రతి క్షణం నీ వుసుతో,నీ ద్యాసతో గదుపుతున్నాను..

నువ్వెకడున్న సుఖం గ వుండాలని కొరుతూ ఈ చిరు ప్రయత్నం !!"..

కెవలం నన్ను వద్దు అన్న నీ కొరిక కు సహకరిద్దాం అని నెను దురమయ్యా..లెకుంటే నన్ను ఆపటం ఎవరి తరము కాదు..

యెప్పటికి నీపై న ప్రేమ చావదు..తగ్గదు..ఏప్పటికైన న జీవితం లొకి ఆహ్వానం..

మల్లి న జీవితం లొకి వస్తావని, న జీవితాన్ని మరుస్తవని..న జీవితం లొ బంగారపు కాంతులని విరజిమ్ముతాయని నీ కొసం వెయి కల్లతో,కొండంత ఆశతో ఎదురు చుస్తు వుంటాను బుజ్జి బంగారం..

--నీ చిన్ను గాడు..

ఓ నా ప్రియా!!..నా నవ్వులో నీవె నా నడకలో నీవె,నా కన్నీరులో నీవె నా కదలిక లో నీవె,నా మాటలో నీవె న మౌనంలో నీవె,నా కల్లల్లో నీవె న కలలో నీవె,నా ప్రతి పాటలో నీవె ప్రతి అనువులో నీవె ,నా చిలిపి తనం లో నీవె నా జన్మంతా నీవె..
నా ఆశకు శ్వాస నువ్వె,నా ఊహకు ఊపిరి నువ్వె,నా తనువుకి ప్రానం నువ్వె నా నడకకు గమ్యం నువ్వె.

నా ప్రాణమె నీవని నా సర్వం నీవని నిన్నె ద్యానిస్తు బతికానె నీకు కాస్త కూడా ఈ ప్రేమ పిచ్చి వాడి పై దయ కలుగలెద,నా హ్రుదయ వేదన వినపద్దం లేద,నా గుండె నువ్వె కావలి అని కొట్టుకొంటున్న కూడా కనికరించవా..

ఓ ప్రాణమా !నా గుండె కరిగి సెలయెరై పారుతున్న పట్టించుకొవా.

ప్రియా! ప్రతి ప్రేమ కధ ఇలా చరిత్రపుటలెక్కి చదలు పట్టవలసిందె నా..నా కొసం ఒక్కసారి నా హ్రుదయంలోకి తొంగిచూడావా..నా గుండె గతి,న ప్రేమ స్తితి తెలుసుకొవా..

అయ్యో నా బాదను తీర్చె వారు లేర ,నన్ను అర్తం చెస్కునె వారు లేర ,దెవుడా ఎమిటి నాకీ శిక్ష..ఎపుడొ ఏ ప్రెమ జంటను ని విదదీసి వుంట అందుకె నాకు కూడ ఈ విరహ వెదన..

తలపులొ నువ్వు కొలువున్నా... కలుసుకొలెను యెధురున్నా.... తెలిసి ఈ తప్పు చెస్తున్నా అడగవె ఒక్కసారైనా....??

మనం పుట్టింది ఒంటరిగా,పోయెది ఒంటరిగా కాని ప్రేమ,స్నేహం అనే ఈ బ్రమలలో గడుపుతూ కొద్దికాలం ఒంటరిగా లేము అనుకొంటాము అంతే.

ఉంటాను ప్రియా!

ఈ జన్మలో నీకు అన్ని అయ్యి ఏమి కాని

-జీవిత ప్రయానంలో ప్రేమ గమ్యాన్ని చేరడానికి పయనిస్తున్న ఓ అలుపెరుగని బాటసారి.

రచన మీ
-ఛక్రధర్

ఓ చిన్న కల్పిత ప్రేమ కథ-2(పరిణయం)

2010-08-25T22:36:00.000-07:00

ఇలా కాలం తుఫాను వేగం తో ముందుకు దూసుకు పొతోంది.మల్లి మంచి రోజులు రానె వచ్చాయి.నేను కాలంతో పాటు తన గతాన్ని అంతా మరచిపోయ.నన్ను నేను తన కోసం చక్కబడ్డ ఓ అద్బుత శిల్పంలా మలుచుకొన్న.ఇద్దరం పాలు నీల్లలా,బొంగరం తాడులా,పువ్వు దారంలా,చిలక గోరింకలా కలిసిపొయాం.చివరిశ్వాస వరకు తోడువుంటాను అని బాస చేసింది.నదిలా ఊప్పొంగిపొయా.వెంటనే వుండబట్టలెక నా కలలరాని దర్షనం కోసం పట్టనం బయలుదేర.

ఊదయాన్నె తయారు అయ్యి దసరబుల్లోడిల బట్ట కట్టా.జీవితం లో జీవిత బాగస్వామిని కలవడం ఓ మదుర గట్టం కాబట్టి లొలోపల మురిసిపొతూ,వెండి మబ్బుల నవ్వుకొంటు ఆ పరమపవిత్రమైన శనివారము నాడు వేంకటనాధుని సన్నిధి లొ అడుగుపెట్టా.అంతే ఓ పెద్ద అద్బుతం నేను తను అనుకొకుండా ఒకరికి ఒకరు తెలీకుండ చుసుకొన్నాం అదె సన్నిధిలో కలుసుకొన్నాం.నా ప్రేమ నీజము కాబొలు అందుకే ఈ చిన్ని గమ్మత్తు జరిగింది.బహుశ ఇది ప్రేమ చెసే వింత ఎమొ.నా గుండె వేగం పెరింగింది,చెతుల్లొ వనుకు పుట్టింది.మాటలు గగుర్పొడిచాయి.ఆనందం అవదులు దాటింది.

ఆ కొవెల లో నా బంగారు కొండ ఓ జ్యొతి లా, దీపపు కాంతి లా,పసుపు పూసిన గడప లా,మావిడి తోరణం ల,పసిడి పంట లా, ఎర్రటి పారాని లా, సంతొష సంబరాల్ల,అంబరమంటిన దీపావళి వెడుక ల,వెండి మబ్బుల,ఆకశం లొ తారలా,బొమ్మలు గీచే రంగుల కుంచే లా,మొత్తానికి ఓ శ్రావణ మాసపు మహాలక్ష్మి లా కనిపించింది.

వెంటనే లేడి పిల్లలా చెంగున గంతేసి ఆనందంతో అమంతమున తనను పట్టుకొన్న.ఈ క్షణం ఒక మధురానుబూతి ఎపుడైన తిరిగి వస్తుందా అనుబవించిన త్రుప్తె తోడు తప్ప.నా మనసు తనను చుడగానే ఈల వేసి ఇలా వర్ణించింది.

తన సుందరమైన మొహము ఓ చంద్రబింబములా,తన కనులు పద్మాల్లా కను రెప్పలు కలువ రేకుల్లా,తన చంపన వుండె మచ్చే తనకు దిష్టిచుక్కలా,తన మొటిమ తామరాకు పై పడ్డ నీటి బొట్టులా,బుగ్గన పడె సొట్ట పూల బుట్టలా,తన పాపిటి నది పాయలా కనిపిస్తున్నాయి.తన కురులు ఎరుపు,నలుపు రంగుల కలయికతో సాయంసంధ్యలోని ఆ ఎర్రటి ఆకశాన్ని తీగలుగ చేసిపెట్టినట్టున్నాయి.తన మేని పరిమలాల సువాసనలొ మత్తెక్కిపొయా.తను వయ్యారంగ నడిచివస్తుంటె బువి నుండి దివికి నాకొసమే వచ్చిన అప్సరసలా అనిపించింది.తను పాట పాడుతూ పక్కన సాగుతుంటే నడిచె కొయిలమ్మ ల వుంది.ఇల ఎన్నని వర్నించను ఏమని వర్నించను ఆ సుగునాల రాసి ని.

మనసు నెమలి ల పురివిప్పింది.కల్లముందు జీవితం హరివిల్లు ల కనిపించింది.

ఇక ఇద్దరం చట్టా పట్టలేసుకొని నగరం మొత్తం ప్రేమ పక్షుల్ల తిరిగాం.మా జంటను చూసి ఆ దిక్కులె సప్తస్వరాలై స,రి,గ,మలతో స్వాగతం పలికాయి.ఆనందం తో ప్రపంచపు చివరి అంచులదాక వెల్లిపొయాం.తెలెయని అనుబూతి తన కలయిక.ఇలా ఆనందంలో రమిస్తుండగ ఆఖరి రోజు నా స్వస్తానానికి వెల్లిపొయె రొజు రానే వచ్చింది.జీవితం, పెళ్ళి గురించి మాట్లడటానికి శ్రీకారం చుట్టాం.ఎవరి పాపిష్టి కళ్ళు మా పై పడ్డాయో తెలిదు.ఇంతలో ఆకాశాన్ని నల్లని మేఘాలు కమ్ముకొన్నట్టు,తుఫాను వచ్చె ముందు నిశ్శబ్దం ల వాతవరణం అల్లుకుపొయింది.తనను ఎదో తెలెయని బూతం ఆవరించింది.పిచ్చి ప్రస్తావనలు చేసింది,అసందర్బాలు మాట్లడింది,చేసిన బాసలన్నింటిని నీటిమూటలు చెసింది.నేను నీకు జొడి కాదు అంది.ఎందుకో అర్తం కాక,ఏమి దిక్కుతోచక కన్నీటితో నాకు నేనే వీడ్కొలు చెప్పుకొని నా ఇంతి ని వదిలి ఇంటికి తిరిగి పయనమయ్య.

ఓ చిన్న కల్పిత ప్రేమ కథ-1(ప్రేమాయనం)

2010-08-19T21:03:00.000-07:00

ఇలా తన వైపు మొదలైన నా పరుగుల పయనం పరిచయం నుండి ప్రేమగ మారింది.ఆమె మాటలకు మంత్ర ముగ్దున్ని అయిపొయాను.నన్ను నేను తనువున మరచిపొయాను.తనతొ మాటలాడం తనగురించి తెలుస్కొవడం మొదలు పెట్టాను..రోజు తన మాట కోసం నా హ్రుదయం పరితపించేది.తన పలుకులు తేనెల ఊటల వున్నాయి.పసి పాపలా ముద్దు ముద్దుగ మాటలాడుతు నన్ను అలరించేది.ఈ బుజ్జి పాప చిట్టిపలుకులే నా గుండెలొ ప్రేమకు నాంది పలికాయి.నాలో నిదిరిస్తున్న ప్రేమను తట్టి లేపాయి,నా ప్రేమకు ఆజ్యం పోశాయి..

తన ప్రేమలో పూర్తిగ మునిగిపొయాను.నాకు ప్రతి రోజు ఒక క్రొత్తతనంగ అని పించేది.ఈ ప్రపంచాన్ని మరచి పొయి నా ప్రేయసి అనె కొత్త బంగారు లొకంలొ ఆనందంగ విహరిస్తూ వున్నా ఓ ప్రేమ పక్షిలా.. ఇలా రోజు రోజు కి తన పై పిచ్హి ప్రేమ పెంచుకొంటు పొయాను.

నిరంతరము తనపైన నా ప్రేమ ఆకాశంలా విస్తరిస్తూనే వుంది..ఈ చిన్ని గుండె అంత ప్రెమను దాచుకోలేకుండా పొయింది.తనను ఓ చంటి తల్లిల,బుజ్జి కుట్టిల,తప్పటడుగులను సరిదిద్దె తండ్రిల ముద్దుగ,గోముగ చుస్కొంటు నా ప్రేమామ్రుత దారలను తనపై కురిపిస్తు నా ప్రేమ ను తనకు మాత్రమె పంచుతు తన ఊహల కొలనులో ఈదుతు నన్ను నేను మైమరచిపొయె వాడిని..తనకు నా ప్రేమ గురించి చెప్పె శుభతరుణం కొసం ఆకశం వైపు చూసే వర్షం కోసం ఎదురు చూసే చాతక పక్షి ల ఎదురుచుస్తు వున్నా.

నా ప్రేమలొ నీతి ఉంది.నా నమ్మకం నిజమైంది.నా కల పండింది.ఆ అమ్రుతగడియలు రానె వచాయి.ఒక్కొ దేవునికి ఒక్కొ రోజు వున్నట్టు బహుశ ఇది నా రోజు ఎమొ తను "నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్న ప్రియ" అని చెప్పటం కొసం నీనుండి ఎదురుచుస్తున్నాను అంది.నాకు చెప్పలేని ఆనందం పట్టరాని సంతొషం కలిగాయి..నోటిలొ మాట రాలేదు.క్షణం కూడ ఆలొచించకుండ వెంటనె చెప్పెశ "ఓ ప్రాణమా నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్న,నీ చితిలొ కూడ తోడుంటాను అని".

ఇంతటి ఆనందం అనుభవిస్తూ వుండగ నా గుండెల్లొ ఒక బాణం గుచుకొంది.ఆ అనందం కాస్త క్షణికానందం అయింది.నా గతం గురించి నీకు చెప్పాలి అంది.నేను ఇది వరకె ఒకన్ని ప్రేమించాను,నా సర్వస్వం అతనికే అర్పించాను అంది.విధికి తల వగ్గి కాలవైపరిత్యమున విడిపొయాము అంది.ఇలా భూలోకంలొ తాను అనుభవిస్తున్న నరకం గురించి చెప్పి అంతటి నరకాన్ని ఒక్క నీ ప్రేమతొ స్వర్గం లా మర్చెసావు అంది.నేను ఈ ప్రేమ అనే గమ్యన్ని చేరుటకు మజిలి చెస్తున్న ఓ బాటసారిని.. నీ ప్రేమ అనే చెట్టు నీడలో సేద తీర్చుకోవటం కోసం ఆగాను అంది.నీ చల్లని ప్రేమ నీడ,నీ ఈ తోడు ఎపుడూ కావాలంది.నేనె కావాలి ఈ జన్మకు అంది తన చెయి పట్టుకొని 7 అడుగులు వేయమంది.మన ఈ బంధాన్ని పెళ్ళి బంధంతో ముడి వేద్దాము ఆదర్శ దంపతులుగ నిలుద్దాం,మన ప్రేమను ఈ ప్రపంచనికి చాటి చెపుతామంది.

ఇది వినగానె నా మనసు మూగపొయింది.హ్రుదయం కలత పడింది.మెధడు అలొచనలు లేక మొద్దుబారింది.ఈ నిజాన్ని జీర్నించుకొలెక పోయాను.నా మనసు నెమ్మదించడం కోసం,కాలం చెప్పె జవాబు కొసం,నన్ను నేను సమాదాన పరచుకొవడం కోసం,మనసు ఇరుకునుండి తప్పించి విశాలం చెయటం కొసం ,నా అజరామరమైన ప్రేమ ఇచ్హె సందేశం కొసం..గుప్పెడంత గుండెతొ,ప్రేమించె శ్వాస తో,తను నాకిచ్హిన బరోసాలతో అలొచనల సుడిగుండంలొ దిగి ఎదురుచుస్తూ వుండిపొయ ఏమి చేయాలా అని .

రచన మీ
చక్రధర్

ఓ చిన్న కల్పిత ప్రేమ కథ(పరిచయం మాత్రమె)

2010-08-18T01:40:00.000-07:00

"ఆ రోజు కుడా రోజులానె ఉదయాన్నె లేచాను ఆఫీసు కి బయలుదేరడనికి.కాని చిన్న గమ్మతు వుంది నేను లేవడం లొ.బహుశ రోజు లేచె దిక్కున కాకుండా నీకు నెనున్న అనె నా ప్రేయసి దిక్కున లేచానేమొ ఆ దేవుని అనుగ్రహంతొ ఏ దిక్కు లేని నేను."ఎందుకంటె ఆ రోజె నా ప్రేయసి దర్శన బాగ్యం జరిగింది".ఇది నా సంద్య వందన పలితమె ఎమొ?.లేక పూర్వ జన్మ సుక్రుతమేమొ ? లెక న అద్రుష్ట రేఖ ప్రభావెమొ? లెక నా గొప్ప మనసు సాదించిన ఘనత ఏమొ?.

ఒక నాడు కటి హస్తంతో వున్న ఆ శ్రీమన్నారయణున్ని నా జీవితానికి ఓ చక్కటి తోదు కావలని భక్తి తో వేడుకొంటుండగ నా నిర్మలమైన,స్వఛమైన మనసు ఆరటపడే తపనకు మెచి,కరునించి నా తండ్రి తదాస్తు అన్నటున్నాడు.అంతె అమాంతంగ

ఓ సాయం సంద్య వేల,అస్తమించె ఎర్రటి సూర్యడు ఆకాశమంత అలుముకొన్న వేల,పక్షులు తన నివాసమునకు చెరు వేల,అన్ని మతాలు ఆ బగవంతున్ని ప్రార్దించు వేల,దేవతలకు నైవెద్యం అర్పించె ముందు గంట మ్రోగించె శుభసమయాన,పసిపాపడు తన అమ్మ వడిలొ పలు తాగె సమయాన,కోయిల కుహురాగల సవ్వడిలొ

వసంత కాలం లొ చిగురించిన కొమ్మ పై పడ్డ ఓ వాన చినుకు ల,ఓ పడమటి సంద్యరాగం ల,పరిమలాలు వెదజల్లె వికసించిన పుష్పం ల,ఓ బంగారు కొండల,ముద్దుల పంచవర్నపు చిలకమ్మ ల,రంగు రెక్కల సీతాకోకచిలుక ల, పాల మీగడ ల తియ్యగ,అమ్మ ప్రేమ ల కమ్మగ "నేనున్న నీ జీవితానికి తోడు,నీ జన్మ నాతో ముడి పదింది,నాతోనె నీ 7 అడుగులంటు,నీ చెయి ఎన్నటికి వీడనంటు, తన చెయి నాకందించి నెనున్నా అనె బరోస ఇస్తు ఒక సౌందర్యమైన మొహముతొ, చిరు నవ్వుతొ, ప్రెమించె హ్రుదయం తొ ఓ ప్రెమ గీతికల,దెవకన్య ల నా ప్రేయసి,అరవిరసిన మందారం నా సిందురం కనిపించింది.

చీకటి మయమైన నా జీవితంలో కి నులివెచని కాంతి పుంజం ల వెలుగినిచేటందుకు అడుగు పెట్టింది..నా జన్మ తరించింది.న గుండెల్లొ తెలియని అలజడి రేగింది,వెంటనె జీవితం పై యెనలెని ఆశ మొదలైంది,మనసు తన తోడు కొరుకుంది.వెంటనే తన వైపు పరుగులు తీయడం సాగించాను.." అంతె ఇలా జరిగింది న దేవత తో న పరిచయం"..ఇలా మొదలైంది నా ప్రేమ కథ ఓ విచిత్రమైన బంధం తో.

-రచన మీ

చక్రధర్

విరహాగ్ని జ్వాల!.

2010-08-18T01:32:00.000-07:00

ఉదయాన్నె వెచ్చటి తొలి సూర్య కిరణంల నా జీవితంలోకి వచ్చి వెలుగును ఇచ్చావు..

నీ మాటలతో వెన్నెల్లలోని చల్లదనాన్ని ఇచ్చావు..

అమ్మ ప్రేమలోని కమ్మదనాన్ని,అక్క చెళ్ళెల దగ్గరున్న ఆప్యాయతను,
తండ్రి దగ్గర వున్న బాద్యతను,తమ్ముని దగ్గర వున్న అల్లరిని నీ దగ్గరె చూశా...

పసిపాపలా ఏ కల్మషం లేని నవ్వును నీ పెదవుల పైనె చుశా..

కాని నువ్వు లేని ఈ విరహాన్ని నేను బరించలేను..

ఈ ప్రపంచమంతా నాకు చీకటిమయం, నిరంతర శూన్యం..

ఈ విరహాగ్ని జ్వాలలో తనువున కాలిపొతున్నాను...

దీనికన్నా నీ ఒడిలో ఆఖరి శ్వాస తీయని..

తియ్యటి ఈ జ్ఞాపకం జన్మజనలకు తోడు రాని..

నాలోని ప్రేమ నిరంతర మేఘమై వర్షిస్తూ ఉంటుంది..

వికసించిన పువ్వుపై తొలకరి చిరుజల్లులా నర్తిస్తూనె ఉంటుంది ..

గంగమ్మ ల పరవళ్ళు తొక్కుతూనే వుంటుంది...

ఈ ప్రేమ సెలయేరుని ఈ బాధ అనె ఆనకట్టతో ఆపటం సాధ్యమా??

నిదురిస్తున్న నా చెలి పక్కనె కూర్చుని చూస్తు ఉండాలని ఉంది..

కాని మన ఎడబాటు నీకు సంతోషాని ఇస్తే అంతకన్న కావల్సింది ఎముంది?.

నా ఊహల్లోని సుందరి కోసం ఎదురు చూపు!..

2010-08-18T01:29:00.000-07:00

ఆమె పేరె ఈ పారిజాత పువ్వు..
ఆమె నాతో వేసిన ప్రతి అడుగు బ్రుందావనం..

ఆమె నా జీవితంలో ఓ సంద్యా రాగం..

ఆమె ప్రతి పలుకు తేనె మదువు..

ఆమెతో ప్రతి నిముషం నాకు అమ్రుత తుల్యం..

ఆమె తొలి స్పర్శ ఉదయించె వెచ్చతి కిరణం..

ఆమె మనసు వికసించిన రోజా పుష్పం..

ఆమె ఏ కవికందని ఓ భాష్యం..

ఆమె నవ్వు నా గుండెల్లొ ఓ నృత్యం..

ఆమె తనువులో ప్రతి అణువు ప్రేమకుసుమం ..

ఆమెతో ప్రతి మాట నా హ్రుదయం లొ నర్తించె తొలకరిచిరు జల్లు..

ఆమెపై నా ప్రేమ అజరామరం..

ఆమెతో నా జీవితం ఓ శిల్పకళారామం..

ఆమె నాకు ఓ మదుర స్వప్నం..

ఎవరివిరా కన్న నువ్వు న సుదీర్ఘ తపస్సు కి మెచ్చి దేవుడి ఇచ్చిన వరమువా!!!...

Funny Poem Written on lovely nick name of a Nice Girl

2010-08-18T01:19:00.000-07:00

Orey Chinnu….
Na Tiyyani Junnu…
Na Muddula Bannu..
Nee pine na Kannu..
Adigavante Ekkadikina Raanuu..
Nuvu Kadantey Avta Mannu..
Cheppu Vadilestava Nannu..
Ala Cheste Reyi Pagalu Taaguta Jinnu..
Idi Na Pi Nenu Vesukone Pannu..
Ippudu chepu Nenu Neekemi Kaanuu…
Kadantey kavali Gun..
Neekosam I tirugutunna Scooter Ganu..
Nuvu Yes ante Kavali Laanu..
Istanu Muddulu Dajanu..
Nee vadilo padukonta I poy Son..
NInnu Vadili nenu Ponu..
Nuve na Jaan Dhil ka Dhadkanu..
Ipude Veskonna Paanu,,
Em Mataladalenu..Ika Na part Done…Mari Vuntanu…

Funny Poem Written on 5year old Friend niece named Sruthika..

2010-08-18T01:12:00.000-07:00

Na Muddula "Sruthika" !.

Nuve na "autograph" lathika!..

Needi Budi Budi "Nadaka"!.

Ra nakosam "Chaka Chaka"!.

Idigo vastunna "Taka Takka"..

Navvava Okasari "Paka Paka"..

Ne Matalatho na Manasu "Ttikamaka"..

Na Mind ki " Maka Tika"..

Neekosame Inka "Bathika"..

Nene Neeku Baba "Sataaka"..

NekuTeeysta Bangaru "Palaka"..

Idey Neku Neniche "Kanuka"..

Kavalante Pedata Nannu Nenu "Tanaka"..

Chupista Na "Tadaaka"..

Nuve Na Rama "chilaka"..

Boledu Muddulu Ivvali "Kanuka"..

Podama Cinema " Sammakka Sarakka"..

Mee Amma Naku Svayana "Akka"..

Adigesta Aamenu "Emchakka"..

Teesta KadannaVari "tokka"..

Cheeresta Andari "Dokka"..

Ina Nenu Takkari "Nakka"..

Manage Chestanu Andarini idi "pakka'..

Entha Karchu Ina Chesta Nee "Nikka?..

Velli Mokki vasta "Makka"..

Kavalante Dunnutha "Madaka"..

Veyanu Oka Roju Kuda "Padaka"..

Nikka Pakka Ayaka Tappadika "Taddnaka"

Veyalsinde "chukka"..

Vesaka Ttytakka "Ttytakka"..

Nee Pina Prema Kakkaleka "Mingaleka"..

Rastuna ee Chinna "Tavika"..

idi na pratiba ku oka machu "Tunaka"..

Neeku Cheptunna Vintunnava"Janaka"..

laka laka laka laka..

-Chakradhar

Funny Poem written on my Loving Name..

2010-08-18T00:06:00.000-07:00

OO Na Priyamina "Sindhu" !

Na Pala Buggala "Indhu" !!

Na Valapula "Vandhu" !

Na Theyne "Bindhu" !!

Nuvena Aaptha "Bandhu" !

Nee Peru Vintene "Pasandhu" !!

Nuve na Prathi Anuvu "Nandhu" !.

Ee Prapancham Entha Na Prema "Mundhu" !!.

Tiriga neekosam Sandhu "Sandhu" !.

Endedu Vethikina Neeve "Andhandhu" !!..

Kavali Nee pondhu Janama "Janamalandhu" !.

Nuvu Ok antey Mana Pelli "Vindhu"!!..

Andariki Taapista "Mandhu" !.

Nuvukadante "Emandhu" !!..

Teleyadame Ledu "Gamyamendhu" !.

Chesta Anni "Bandhu" !.

EE Jevitanikey "selavandhu" !!..

-Chakradhar

సాయితో నా మనోగతం

2010-08-17T23:36:00.000-07:00

ప్రజలందరి నోట సాయి నామం పలకాలి!

సర్వత్రా సాయి రూపం రంజిల్లాలి!

ముజ్జగాలు సాయి మహిమతొ ముప్పిరి గొనాలి

సాయిపద రవళులు మన హ్రుదయకుహరంలోని

నిశ్శబ్ధ నిశీధిలో ప్రతిధ్వనించాలి! ప్రణవనాద వీచికల్లా సాయి జ్ఞాన సౌరభాలు సర్వత్రా వ్యాపించాలి!

ఆ సుజ్ఞాన సౌరభాల అస్వాధనలో మన మనసులు మత్తెకాలి!

సాయి ప్రేమామ్రుతదారలు అంతట నిరంతరం వర్షించలి!

ఆ ప్రేమామ్రుతదారలలొ తడుస్తు,ఆ జ్ఞాన సౌరభాల మత్తులో అనందంగా నర్తిస్తూ 'సాయివంటి దైవంబు లెడోయి లెడోయి!' అని అందరు ఏకఖంఠంతో గానం చేయాలి!

-అదే న ఆశ,ఆశయం,ఆకాంక్ష!అదొక మధుర స్వప్నం.ఆ స్వప్నసాఫల్యం కోసం స్రి సాయినాధున్ని అనన్య ప్రేమతో అర్ద్ర్తతతో ప్రార్దించటమే మనం చేయగలిగింది,చేయవలసింధి.

-శ్రీ శరత్ భాపూజి